Kobiety w okresie rozrodczym muszą stosować odpowiednie środki antykoncepcyjne, aby zapobiec zajściu w ciążę. Stosowanie środków antykoncepcyjnych powinno obejmować również okres co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu ostatniego leczenia preparatem Remicade.

Arava (Leflunomide)

Kobiety w wieku rozrodczym należy poinformować o 2 letnim okresie, który musi upłynąć od zakończenia leczenia leflunomidem do planowanego zajścia w ciążę. Jeżeli 2 letni okres oczekiwania, podczas którego musi być stosowana skuteczna antykoncepcja jest zbyt długi, zaleca się przeprowadzenie postępowania przyspieszającego osiągnięcie bezpiecznego stężenia produktu leczniczego w osoczu.

Charakterystyka leku Arava

Mabthera (Rituximab)

Ze względu na długie utrzymywanie się produktu MabThera w organizmie pacjentów z obniżoną liczbą limfocytów B, kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży, zarówno podczas leczenia, jak i w ciągu 12 miesięcy od zakończenia leczenia produktem MabThera.

W niektórych badaniach na zwierzętach wykazano, że kortykosteroidy podawane ciężarnym matkom w dużych dawkach mogą powodować wady rozwojowe płodu. Nie wydaje się jednak, aby podawanie kortykosteroidów ciężarnym kobietom miało wpływ na wywoływanie wad wrodzonych. W jednym badaniu retrospektywnym stwierdzono zwiększoną częstość występowania niskiej masy urodzeniowej u dzieci, których matki przyjmowały kortykosteroidy. Niezależnie od wyników badań na zwierzętach, ryzyko powstawania wad płodu podczas stosowania leku w czasie ciąży jest niskie. Ponieważ badania prowadzone na ludziach nie wykluczają ryzyka wystąpienia takich zmian, należy stosować sól sodową octanu metyloprednizolonu tylko w przypadkach, kiedy jest to absolutnie konieczne.

Jeśli w czasie ciąży istnieje potrzeba przerwania długotrwałego stosowania kortykosteroidów należy to przeprowadzić stopniowo. Jednak w niektórych sytuacjach (np. w przypadku terapii zastępczej w leczeniu niewydolności kory nadnerczy) może być konieczna kontynuacja terapii lub nawet zwiększenie dawki. Kortykosteroidy łatwo przenikają przez łożysko. Mimo że u niemowląt, które były narażone na działanie kortykosteroidów in utero, rzadko występuje noworodkowa niewydolność kory nadnerczy, niemowlęta poddane działaniu dużych dawek kortykosteroidów należy dokładnie obserwować i badać w kierunku niewydolności kory nadnerczy.

Wpływ kortykosteroidów na przebieg porodu nie jest znany.

Kortykosteroidy przenikają do mleka matki.

Lek jest przeciwwskazany podczas ciąży

W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczny wpływ metotreksatu na reprodukcję, zwłaszcza podczas pierwszego trymestru.

Metotreksat wykazuje działanie teratogenne u ludzi. Donoszono o spowodowaniu śmierci płodu i(lub) wadach wrodzonych.

Narażenie na metotreksat niewielkiej liczby kobiet w ciąży (42) spowodowało zwiększoną częstość (1:14) występowania wad rozwojowych (czaszkowych, sercowo-naczyniowych, i kończyn). Jeżeli podawanie metotreksatu zostało przerwane przed zapłodnieniem, donoszono o prawidłowych ciążach.

Przed rozpoczęciem leczenia metotreksatem należy wykluczyć ciążę. Kobietom nie wolno zachodzić w ciążę podczas leczenia metotreksatem. Pacjenci w wieku rozrodczym (kobiety i mężczyźni) muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia metotreksatem i przynajmniej przez 6 miesięcy po okresie ukończenia leczenia.

Lekarz powinien przedyskutować z osobami w wieku rozrodczym możliwe ryzyko oddziaływania na reprodukcję, należy również odpowiednio poinformować o tym ich partnerów.

W razie zajścia w ciążę podczas leczenia, kobieta powinna zasięgnąć porady lekarskiej dotyczącej ryzyka działań niepożądanych dla dziecka, związanych z leczeniem metotreksatem.

Były doniesienia o powodowaniu przez metotreksat zaburzeń oogenezy, zaburzeń spermatogenezy, oligospermii, bezpłodności, zaburzeń miesiączkowania oraz braku miesiączkowania u pacjentów podczas trwania terapii i przez pewien okres po jej zakończeniu.

Laktacja: metotreksat jest wydzielany do mleka w takich stężeniach, że powstaje ryzyko dla dziecka. W związku z tym należy przerwać karmienie piersią przed rozpoczęciem terapii i nie karmić podczas podawania leku.

Ciąża kategoria C. Alfakalcydol był przez wiele lat stosowany u kobiet ciężarnych, jednak systematycznych badań wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu u człowieka nie wykonano. Nie wykonano również podobnych badań na zwierzętach doświadczalnych. Alfakalcydol może być stosowany u kobiet w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza spodziewana korzyść z jego stosowania przeważa nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Alfakalcydol zwiększa możliwość podwyższenia stężenia kalcytriolu w mleku kobiecym. Ponieważ podwyższone stężenie kalcytriolu może wywierać wpływ na gospodarkę wapniową organizmu dziecka, podczas karmienia piersią należy przerwać stosowanie alfakalcydolu.

W okresie ciąży i karmienia piersią leczenie hormonami tarczycy powinno być szczególnie konsekwentne. W tym czasie wymagania dotyczące dawkowania mogą wzrosnąć. Nie ma dotychczas żadnych informacji wskazujących na toksyczne działanie lewotyroksyny na płód.

Stosowanie lewotyroksyny jako leku uzupełniającego w leczeniu nadczynności tarczycy lekami przeciwtarczycowymi jest w okresie ciąży przeciwwskazane. W odróżnieniu od lewotyroksyny, leki przeciwtarczycowe przenikają przez łożysko w ilościach działających na płód. Leczenie skojarzone lewotyroksyna wymaga podawania większych dawek leków przeciwtarczycowych, co może spowodować niedoczynność gruczołu tarczowego u płodu.
Z tego względu w przypadku leczenia nadczynności tarczycy w okresie ciąży powinna być stosowana monoterapia małymi dawkami leków przeciwtarczycowych.
Ilość hormonu tarczycy przenikająca do mleka matki, nawet w przypadku stosowania dużych dawek lewotyroksyny nie jest wystarczająca do wywołania nadczynności tarczycy lub hamowania wydzielania TSH u niemowlęcia.