Witam,
podam skład recepty wypisanej przez lekarz:
rp.
erytromycyna 0,2
detreomycyna 0,3
lactoza 0,2
but.cacao q.s
Dtd.no 10
Proszę o pomoc w rozstrzygnięciu,czy recepta taka może być sporządzona, ze względu na interakcję obu antybiotyków wchodzących w skład recepty.
Pozdrawiam

Niestety, zgodnie z informacjami dotyczącymi niezgodności erytromycyny i chloramfenikolu, ten drugi antybiotyk ulega w środowisku silnie kwasowym i silnie zasadowym hydrolizie. Wraz ze wzrostem odczynu w porównywalnych warunkach ilość rozłożonej  detreomycyny również wzrasta. W efekcie może dochodzić do rozkładu chloramfenikolu z wydzieleniem kwasu dichlorooctowego [1,2]. Zgodnie z Farmakopeą Polską V przesącz otrzymany po wytrząsaniu przez 1 min 100 mg erytromycyny (erytromycyna w formie zasady, stosowana w recepturze) w 10 ml wody daje odczyn zasadowy pomiędzy 8,0 i 10,5 [3]. Jest to już dość wysoki odczyn - według bibliografii przy pH ok 9,0 detreomycyna jest trwała jedynie przez kilka dni [1]. Trwałość tego typu systemów jak ten w recepcie był i jest przedmiotem kontrowersji. Z jednej strony środowisko lipofilowe może spowalniać reakcje hydrolizy, z drugiej jednak są dane o rozkładzie antybiotyku. Dyskusja na ten temat wykracza poza ramy tego opracowania, i na razie należy raczej wstrzymać się od tego rodzaju połączeń w recepcie, bowiem istnieje prawdopodobieństwo rozkładu chloramfenikolu do drażniących pochodnych, np. już po zastosowaniu czopka w miejscu działania, po kontakcie ze środowiskiem wodnym błony śluzowej. Dalsza ocena wymaga głębszych poszukiwań bibliograficznych i ew. oceny chemicznej.

Źródło:
[1] Modrzejewski F., Niezgodności recepturowe, PZWL, Warszawa, 1964, 112-113.
[2] Krówczyński L., Rybacki E., Interakcje w fazie farmaceutycznej, PZWL, Warszawa, 1986, 135.
[3] Farmakopea Polska, Tom 3, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa, 1996, 178.