
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
![]() | Charakterystyka Produktu Leczniczego (SPC) przeznaczona jest dla specjalistów opieki zdrowotnej. |
Grupa farmakoterapeutyczna: antagoniści witaminy K.
Kod ATC: B 01 AA 07
Acenokumarol należy do doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy
antagonistów witaminy K, pochodnych kumaryny. Witamina K1 jest niezbędna do γ-karboksylacji
cząsteczek kwasu glutaminowego, które są zlokalizowane w pobliżu terminalnych
części czynników krzepnięcia krwi II (protrombiny), VII, IX i X, jak i białka C
i jego kofaktora
białka S.
Po podaniu acenokumarolu zostaje zaburzona reakcja γ-karboksylacji tych białek
przez witaminę K i w osoczu krążą ich nieaktywne postacie. Zasadnicze znaczenie
w leczeniu acenokumarolem ma tylko zaburzenie powstawania czynników krzepnięcia.
Pełna skuteczność działania leku występuje po 3-5 dniach leczenia, gdyż przez
pewien czas krążą jeszcze w osoczu wcześniej wytworzone aktywne czynniki zespołu
protrombiny.
Doustne leki przeciwzakrzepowe nie rozpuszczają uformowanego zakrzepu, celem
leczenia jest natomiast zapobieganie jego narastaniu oraz groźnym powikłaniom
zakrzepowo-zatorowym.
W zależności od wielkości dawki początkowej acenokumarol powoduje przedłużenie czasu tromboplastynowego w ciągu 36-72 godzin. Po odstawieniu leku, czas tromboplastynowy osiąga prawidłowe wartości po kilku dniach.
Acenokumarol dobrze się wchłania z przewodu pokarmowego. Co najmniej 60%
dawki przechodzi do krążenia ogólnego. Maksymalne stężenie w osoczu występuje w
ciągu 1 - 3 godzin po podaniu. Lek wiąże się w 98% z białkami osocza. Objętość
dystrybucji wynosi około 0,3 l/kg. Biologiczny okres półtrwania wynosi od 8 do
11 godzin.
Lek metabolizowany jest w wątrobie, ulega procesom redukcji i utlenienia. W
osoczu wykrywane są aminowe, acetoamidowe i alkoholowe pochodne acenokumarolu.
Liczne leki wpływają na przyspieszenie lub spowolnienie jego metabolizmu (patrz:
punkt 4.5 - Interakcje). Około 60% dawki wydalane jest z moczem, głównie w
postaci metabolitów, zaś około 29% jest wydalane z kałem, poniżej 0,2% dawki
wydalane jest w postaci niezmienionej. Acenokumarol przenika przez barierę
łożyskową oraz w niewielkich ilościach do mleka kobiecego.
Nie prowadzono badań toksyczności, teratogenności i karcinogenności preparatu Acenocumarol WZF na zwierzętach.
|