Zapisz się na bezłpatny biuletyn!
e-mail:

Specjalista Pacjent
Szukaj:
Alfabetyczna lista leków: A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z A-Z
Reklama
Acenocumarol WZF 4 mg
| Wyślij znajomemu | Wydrukuj tę stronę
Powiadom znajomego o tej stronie
E-mail nadawcy:
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
Treść wiadomości:
ukryj
ukryj

... proszę czekać ...

Acenocumarol WZF 4 mg

tabletki
Substancja czynna:
Acenocoumarol
Kod ATC:
B 01 A A 07

Synonimy

Acenocoumarol Acénocoumarol; Acenocoumarolum; Acenocumarin; Acenocumarol; Acenokumarol; Asenokumarol; Nicoumalone; Nikumalon
Charakterystyka Produktu Leczniczego (SPC) przeznaczona jest dla specjalistów opieki zdrowotnej.
5. Właściwości farmakologiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: antagoniści witaminy K.
Kod ATC: B 01 AA 07

Acenokumarol należy do doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy antagonistów witaminy K, pochodnych kumaryny. Witamina K1 jest niezbędna do γ-karboksylacji cząsteczek kwasu glutaminowego, które są zlokalizowane w pobliżu terminalnych części czynników krzepnięcia krwi II (protrombiny), VII, IX i X, jak i białka C i jego kofaktora
białka S.
Po podaniu acenokumarolu zostaje zaburzona reakcja γ-karboksylacji tych białek przez witaminę K i w osoczu krążą ich nieaktywne postacie. Zasadnicze znaczenie w leczeniu acenokumarolem ma tylko zaburzenie powstawania czynników krzepnięcia.
Pełna skuteczność działania leku występuje po 3-5 dniach leczenia, gdyż przez pewien czas krążą jeszcze w osoczu wcześniej wytworzone aktywne czynniki zespołu protrombiny.
Doustne leki przeciwzakrzepowe nie rozpuszczają uformowanego zakrzepu, celem leczenia jest natomiast zapobieganie jego narastaniu oraz groźnym powikłaniom zakrzepowo-zatorowym.

W zależności od wielkości dawki początkowej acenokumarol powoduje przedłużenie czasu tromboplastynowego w ciągu 36-72 godzin. Po odstawieniu leku, czas tromboplastynowy osiąga prawidłowe wartości po kilku dniach.

5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Acenokumarol dobrze się wchłania z przewodu pokarmowego. Co najmniej 60% dawki przechodzi do krążenia ogólnego. Maksymalne stężenie w osoczu występuje w ciągu 1 - 3 godzin po podaniu. Lek wiąże się w 98% z białkami osocza. Objętość dystrybucji wynosi około 0,3 l/kg. Biologiczny okres półtrwania wynosi od 8 do 11 godzin.
Lek metabolizowany jest w wątrobie, ulega procesom redukcji i utlenienia. W osoczu wykrywane są aminowe, acetoamidowe i alkoholowe pochodne acenokumarolu. Liczne leki wpływają na przyspieszenie lub spowolnienie jego metabolizmu (patrz: punkt 4.5 - Interakcje). Około 60% dawki wydalane jest z moczem, głównie w postaci metabolitów, zaś około 29% jest wydalane z kałem, poniżej 0,2% dawki wydalane jest w postaci niezmienionej. Acenokumarol przenika przez barierę łożyskową oraz w niewielkich ilościach do mleka kobiecego.

5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie prowadzono badań toksyczności, teratogenności i karcinogenności preparatu Acenocumarol WZF na zwierzętach.


Data ostatniej aktualizacji podstrony: 2009-03-30

Design: Witold Bucior.
© 2010 Centrum Informacji o Leku. Podpisujemy się pod zasadami HONcode.