
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
![]() | Charakterystyka Produktu Leczniczego (SPC) przeznaczona jest dla specjalistów opieki zdrowotnej. |
Chinapryl jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Chinapryl jest skuteczny u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w monoterapii jak również w skojarzeniu z lekami moczopędnymi z grupy tiazydów i lekami beta-adrenolitycznymi.
Chinapryl jest skuteczny w leczeniu zastoinowej niewydolności serca, podawany w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i (lub) glikozydami naparstnicy.
Monoterapia: Zalecana dawka początkowa chinaprylu u pacjentów nie przyjmujących leków moczopędnych wynosi 10 mg lub 20 mg na dobę. W zależności od skuteczności leczenia dawka może być zwiększana (przez podwajanie) do dawki podtrzymującej 20 mg lub 40 mg na dobę, zwykle podawanej jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych. Zmiany dawkowania należy dokonywać w przerwach czterotygodniowych. Długotrwała kontrola ciśnienia tętniczego jest osiągana u większości pacjentów przyjmujących jedną dawkę leku na dobę. U pacjentów stosowano maksymalne dawki chinaprylu do 80 mg na dobę.
Leczenie w skojarzeniu z lekami moczopędnymi: U pacjentów, którzy kontynuują leczenie lekami moczopędnymi początkowa dawka chinaprylu wynosi 5 mg. Dawkę tę należy zwiększać (w sposób opisany powyżej) aż do osiągnięcia zadowalającej odpowiedzi klinicznej (patrz punkt 4.5).
Chinapryl jest wskazany jako lek pomocniczy, do stosowania w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i (lub) glikozydami naparstnicy. Zalecana dawka początkowa u pacjentów z niewydolnością serca wynosi 5 mg raz lub dwa razy na dobę. Po podaniu produktu Accupro pacjent powinien być ściśle kontrolowany w kierunku wystąpienia objawów hipotonii. Jeśli dawka początkowa jest dobrze tolerowana, dawkę chinaprylu można zwiększać do osiągnięcia dawki skutecznej wynoszącej zazwyczaj 10 mg do 40 mg na dobę, podawanych w dwóch równych dawkach wraz z dotychczas stosowanymi lekami.
Zaburzenie czynności nerek: właściwości farmakokinetyczne wskazują że
eliminacja chinaprylu jest zależna od wydolności nerek. Zalecana dawka
początkowa chinaprylu u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 60 ml/ml i
powyżej 30 ml/min wynosi 5 mg, u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30
ml/min wynosi 2,5 mg. Jeśli dawka początkowa jest dobrze tolerowana, chinapryl
może być podawany od dnia następnego w schemacie dwóch dawek na dobę. Jeśli nie
występują objawy hipotonii lub istotnego zaburzenia czynności nerek, dawkę można
zwiększać w odstępach tygodniowych, do czasu wystąpienia oczekiwanych efektów
leczenia.
W oparciu o dane kliniczne i farmakokinetyczne proponuje się następujące
dawkowanie chinaprylu u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek:
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Maksymalna zalecana dawka początkowa (mg) |
| >60 | 10 |
| 30-60 | 5 |
| 10-30 | 2,5 |
| <10 | * |
*w chwili obecnej brak jest wystarczających danych pozwalających na określenie szczegółowych wskazań dotyczących stosowania chinaprylu u pacjentów hemodializowanych z powodu ciężkiej niewydolności nerek.
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku: profil skuteczności i bezpieczeństwa stosowania chinaprylu jest podobny do występującego u osób młodszych. Zalecaną dawką początkową chinaprylu u pacjentów w wieku podeszłym jest 10 mg raz na dobę, dawka ta może być zwiększana aż do osiągnięcia satysfakcjonującej odpowiedzi klinicznej.
Stosowanie u dzieci: Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania chinaprylu u dzieci.
Obrzęk naczynioruchowy: Obrzęk naczynioruchowy występuje u pacjentów
przyjmujących inhibitory ACE, w tym u 0,1% pacjentów stosujących chinapryl. W
razie wystąpienia takich objawów jak świst krtaniowy, obrzęk języka i (lub)
głośni, chinapryl należy natychmiast odstawić; pacjent powinien być leczony
zgodnie z obowiązującymi standardami medycznymi w warunkach szpitalnych aż do
ustąpienia objawów, nie krócej niż 24 godziny. Obrzęk naczynioruchowy dotyczący
krtani może zakończyć się zgonem. Jeżeli wystąpi obrzęk języka, głośni czy
krtani może dojść do niedrożności dróg oddechowych. W takich przypadkach należy
natychmiast wdrożyć postępowanie ratunkowe, polegające między innymi na podaniu
podskórnie 0,3 - 0,5 ml roztworu adrenaliny (epinefryny) 1:1000 i przywróceniu
drożności dróg oddechowych.
W przypadkach ograniczenia obrzęku do twarzy i warg, stan taki ustępuje
zwykle bez leczenia, w celu łagodzenia objawów zaleca się stosowanie leków przeciwhistaminowych.
U pacjentów rasy czarnej przyjmujących inhibitory ACE częściej opisywano występowanie obrzęku naczynioruchowego niż u pacjentów innych ras. Należy również zauważyć, że w kontrolowanych badaniach klinicznych inhibitory ACE miały mniejszy wpływ na obniżenie ciśnienia u pacjentów rasy czarnej, w porównaniu do pacjentów innych ras. Występowanie obrzęku naczynioruchowego w trakcie leczenia chinaprylem, u pacjentów rasy czarnej i innych ras, oceniano w dwóch dużych otwartych badaniach klinicznych dotyczących skuteczności chinaprylu w leczeniu nadciśnienia tętniczego. W jednym z nich obejmującym 1656 pacjentów rasy czarnej i 10583 pacjentów innych ras, odsetek przypadków obrzęku naczynioruchowego występującego bez związku ze stosowaniem chinaprylu, wyniósł odpowiednio 0,3% i 0,39%. W innym badaniu (1443 pacjentów rasy czarnej i 9300 pacjentów innych ras) odsetek występowania obrzęku naczynioruchowego wyniósł odpowiednio 0,55% i 0,17%.
Obrzęk naczynioruchowy jelit: U pacjentów leczonych inhibitorami ACE
opisywano wystąpienie obrzęku naczynioruchowego jelit. Objawy kliniczne u tych
pacjentów obejmowały: ból brzucha (z lub bez nudności lub wymiotów); w
niektórych przypadkach nie opisywano u tych pacjentów obrzęku naczyniowego w
obrębie twarzy, a stężenia esterazy Cl w surowicy były prawidłowe. Obrzęk
naczynioruchowy rozpoznawano przy użyciu takich metod diagnostycznych jak TK
jamy brzusznej i badanie ultrasonograficzne lub podczas zabiegu operacyjnego, a
objawy kliniczne przemijały po odstawieniu inhibitora ACE. Obrzęk
naczynioruchowy jelit należy uwzględnić w diagnostyce różnicowej bólów brzucha.
U pacjentów z wywiadem obrzęku naczynioruchowego, który wystąpił bez związku
ze stosowaniem inhibitorów ACE istnieje zwiększone ryzyko wystąpienie obrzęku
naczynioruchowego podczas przyjmowania inhibitorów ACE.
Reakcje nadwrażliwości typu anafilaksji
Odczulanie: U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE, którzy poddawani byli
odczulaniu jadem owadów błonkoskrzydłych sporadycznie występowały ciężkie, zagrażające życiu
reakcje rzekomoanafilaktyczne. Reakcji takich można było uniknąć dzięki odstawieniu
inhibitora ACE na czas odczulania, nawracały one jednak w razie przypadkowego ponownego podania
leku.
Afereza LDL: U pacjentów poddawanych aferezie lipoprotein o niskiej gęstości
z siarczanem dekstranu i jednocześnie leczonych inhibitorami ACE istnieje zwiększone ryzyko
wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznej. Reakcji tych można uniknąć poprzez czasowe
przerwanie stosowania inhibitorów konwertazy angiotensyny przed każdą aferezą.
Hemodializa: Doświadczenia kliniczne wykazały, że u pacjentów hemodializowanych za pomocą specjalnych błon typu high-flux (takich jak błony poliakrylonitrylowe) podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznej. Ryzyko to można zmniejszyć stosując inny lek przeciwnadciśnieniowy lub inny rodzaj błon do hemodializy.
Niedociśnienie tętnicze: Objawowe niedociśnienie podczas terapii chinaprylem
u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym było rzadko obserwowane,
może jednak ono wystąpić po podaniu inhibitorów ACE u pacjentów z odwodnieniem i
hiponatremią, spowodowanymi np.: stosowaniem leków moczopędnych, dietą z
ograniczeniem soli, dializoterapią, biegunką lub wymiotami. U pacjentów
otrzymujących leki moczopędne mogą występować objawy niedociśnienia na początku
leczenia chinaprylem. U pacjentów tych, jeśli jest to możliwe, należy odstawić
lek moczopędny na dwa do trzech dni przed rozpoczęciem leczenia chinaprylem.
Jeśli nie uda się osiągnąć zadowalającej kontroli ciśnienia tętniczego w
monoterapii chinaprylem należy ponownie włączyć leczenie diuretykiem. Jeśli nie
można odstawić leków moczopędnych, należy zastosować małą dawkę początkową
chinaprylu. U pacjentów z niewydolnością serca, u których istnieje zwiększone
ryzyko nadmiernego zmniejszenia ciśnienia tętniczego, leczenie chinaprylem
należy rozpoczynać w zalecanej dawce pod ścisłą kontrolą lekarską; należy
odpowiednio często kontrolować czynność układu krążenia, szczególnie przez
pierwsze 2 tygodnie od rozpoczęcia leczenia i po każdym zwiększeniu dawki.
W razie wystąpienia objawowego niedociśnienia należy ułożyć pacjenta na
plecach i, jeśli jest to wskazane, podać dożylnie 0,9% roztwór chlorku sodu.
Przemijające niedociśnienie nie jest przeciwwskazaniem do dalszego podawania
leku, jednak w razie jej wystąpienia należy rozważyć możliwość zmniejszenia
dawki chinaprylu, leku moczopędnego lub odstawienia leku moczopędnego.
Neutropenia/Agranulocytoza: Stosowanie inhibitorów ACE rzadko wiązało się z wystąpieniem agranulocytozy i supresji szpiku kostnego u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem tętniczym, zaburzenia te jednak występowały częściej u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, zwłaszcza, jeśli towarzyszyła mu choroba tkanki łącznej dotycząca naczyń krwionośnych. Agranulocytozę rzadko opisywano podczas leczenia chinaprylem. Tak jak w przypadku innych ACE inhibitorów, należy kontrolować liczbę krwinek białych szczególnie u pacjentów z chorobą tkanki łącznej dotyczącej naczyń krwionośnych i (lub) zaburzeniem czynności nerek i poinformować pacjentów aby zgłaszali wszelkie objawy zakażenia.
Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów podatnych, wskutek zahamowania układu
renina-angiotensyna-aldosteron, można spodziewać się zaburzeń czynności nerek. U
pacjentów z ciężką niewydolnością serca, u których czynność nerek zależy od
aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, leczenie inhibitorami ACE w
tym także chinaprylem może wiązać się z występowaniem skąpomoczu i (lub)
postępującej mocznicy, rzadko z ostrą niewydolnością nerek i (lub) zgonem.
Okres
półtrwania chinaprylatu wydłuża się wraz ze zmniejszeniem klirensu kreatyniny.
Pacjenci z klirensem kreatyniny poniżej 60 ml/min wymagają zastosowania niższej
dawki początkowej chinaprylu (patrz rozdz. 4.2). U pacjentów tych dawkę należy
zwiększać dostosowując ją do wartości ciśnienia tętniczego i jednocześnie
monitorując czynność nerek. Wstępne badania nie wskazują, aby chinapryl nasilał
zaburzenia czynności nerek.
U niektórych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca bez
stwierdzonej wcześniej choroby tętnic nerkowych dochodziło także do zwiększenia
stężenia azotu mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy zwłaszcza, jeśli
chinapryl był podawany łącznie z lekami moczopędnymi. Jest to bardziej
prawdopodobne u pacjentów z uprzednio zaburzoną czynnością nerek. Stan taki może
wymagać zmniejszenia dawki lub zaprzestania podawania leków moczopędnych i (lub)
chinaprylu.
W badaniach klinicznych stosowanie ACE inhibitorów u pacjentów z
nadciśnieniem tętniczym i z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem
tętnicy w jedynej nerce wiązało się niekiedy ze zwiększeniem stężenia mocznika i
kreatyniny w surowicy. Zaburzenia te przemijały bez specjalnego leczenia po
odstawieniu inhibitorów ACE i (lub) leku moczopędnego. U pacjentów tych należy
monitorować czynność nerek podczas pierwszych tygodni terapii.
Przeszczep nerki: Doświadczenie dotyczące stosowania chinaprylu u pacjentów po ostatnio przebytym przeszczepie nerki jest niewielkie.
Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z niewydolnością wątroby lub postępującą chorobą tego narządu należy ostrożnie stosować chinapryl, w skojarzeniu z lekami moczopędnymi. Nawet niewielkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej mogą doprowadzić do śpiączki wątrobowej. Metabolizm chinaprylu i chinaprylatu jest zależny od esterazy wątrobowej. Stężenia chinaprylatu są mniejsze u pacjentów z marskością wątroby, a związane jest to z nieprawidłową deestryfikacją chinaprylu. U pacjentów leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny, u których wystąpiła żółtaczka lub znaczące zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych należy zaprzestać stosowania inhibitorów konwertazy angiotensyny i wdrożyć odpowiednią kontrolę.
Hiperkaliemia i leki moczopędne oszczędzające potas: Tak jak w przypadku innych inhibitorów ACE, u pacjentów przyjmujących chinapryl w monoterapii może wystąpić zwiększenie stężenia potasu w surowicy. Chinapryl podawany jednocześnie z lekami moczopędnymi z grupy tiazydów może zmniejszać hipokaliemię wywoływaną przez te leki. Nie prowadzono badań nad jednoczesnym podawaniem chinaprylu i lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas. Ze względu na zwiększone ryzyko znacznego wzrostu stężenia potasu w surowicy podczas jednoczesnego stosowania chinaprylu i leków moczopędnych oszczędzających potas, terapię taką należy rozpoczynać bardzo ostrożnie a stężenia potasu w surowicy należy odpowiednio często kontrolować (patrz punkt 4.5). Zwiększone ryzyko hiperkaliemii występuje u pacjentów z niewydolnością nerek, cukrzycą lub u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty potasu lub zamienniki soli zawierające potas, a także u pacjentów stosujących inne leki powodujące zwiększenie stężenia potasu w surowicy (np. heparynę). Jeśli jednoczesne stosowanie wymienionych leków uznane jest za konieczne, należy regularnie kontrolować stężenie potasu w surowicy.
Hipoglikemia i cukrzyca: W trakcie stosowania inhibitorów ACE obserwowano przypadki hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą stosujących insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe; należy odpowiednio często kontrolować stężenie glukozy we krwi i w razie konieczności dostosować dawkę leku przeciwcukrzycowego.
Kaszel: Obserwowano przypadki występowania kaszlu w trakcie leczenia inhibitorami ACE, w tym chinaprylem. Zwykle kaszel ten jest nieproduktywny, uporczywy i ustępuje po zaprzestaniu leczenia. Kaszel związany z podawaniem inhibitorów ACE powinien być brany pod uwagę w diagnostyce różnicowej kaszlu.
Zabiegi operacyjne/Znieczulenie: Należy zachować ostrożność u pacjentów poddawanych dużym zabiegom operacyjnym i znieczuleniu, ponieważ inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę blokują syntezę angiotensyny II wtórną do wyrównawczego wyrzutu reniny. Może to prowadzić do znacznego zmniejszenia ciśnienia tętniczego, które można skorygować uzupełnieniem objętości wewnątrznaczyniowej.
Pierwotny hiperaldosteronizm: U pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem, stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych działających poprzez układ renina - angiotensyna jest nieskuteczne.
Produkt Accupro zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Tetracyklina i inne leki wchodzące w interakcje z magnezem: Jednoczesne przyjmowanie tetracykliny i chinaprylu zmniejsza wchłanianie tetracykliny o około 28% do 37%. Zmniejszone wchłanianie jest związane z obecnością w preparacie chinaprylu, jako substancji pomocniczej, węglanu magnezu. Występowanie tej interakcji należy brać pod uwagę przy jednoczesnym stosowaniu chinaprylu i tetracykliny.
Związki litu: W trakcie jednoczesnego stosowania chinaprylu i preparatów zawierających lit obserwowano zwiększenie stężenia litu w osoczu i objawy jego toksyczności. Jest to wynikiem zwiększonego wydalania sodu wywołanego przez obydwa leki. Dlatego podczas jednoczesnego stosowania obu leków należy zachować ostrożność i często sprawdzać stężenia litu w surowicy. Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych może dodatkowo zwiększać ryzyko wystąpienia toksyczności litu.
Inne leki: Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych
podczas jednoczesnego stosowania chinaprylu z propranololem,
hydrochlorotiazydem, digoksyną czy cymetydyną. Działanie przeciwkrzepliwe
pojedynczej dawki warfaryny (mierzone czasem protrombinowym) nie było istotnie
zmienione u pacjentów przyjmujących chinapryl w dwóch dawkach na dobę.
Stosowanie wielokrotnych dawek 10 mg atorwastatyny i 80 mg chinaprylu nie
powodowało zmian właściwości farmakokinetycznych atorwastatyny w stanie
stacjonarnym.
Terapia skojarzona z lekami moczopędnymi: Tak jak w przypadku innych inhibitorów ACE, u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, szczególnie gdy leczenie to rozpoczęto niedawno po zastosowaniu chinaprylu może występować objawowe niedociśnienie. Efekt pierwszej dawki chinaprylu może być zmniejszony poprzez odstawienie leków moczopędnych na kilka dni przed rozpoczęciem terapii. Jeśli nie można przerwać stosowania leków moczopędnych, należy podać mniejszą dawkę początkową chinaprylu. U pacjentów przyjmujących leki moczopędne, należy ściśle kontrolować czynność układu krążenia nie krócej niż przez 2 godziny po podaniu początkowej dawki chinaprylu (patrz rozdz. 4.4).
Leki zwiększające stężenie potasu we krwi: Chinapryl będąc inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę może powodować zmniejszenie stężenia aldosteronu, co z kolei może prowadzić do zatrzymywania potasu. Dlatego też, w trakcie jednoczesnego stosowania chinaprylu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolaktonem, triamterenem czy amilorydem), preparatami uzupełniającymi niedobory potasu czy zamiennikami soli zawierającymi potas należy zachować szczególną ostrożność i odpowiednio często oznaczać stężenia potasu w surowicy (patrz punkt 4.4).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
U niektórych pacjentów długotrwałe stosowanie NLPZ może zmniejszać działanie
przeciwnadciśnieniowe inhibitorów konwertazy angiotensyny. Dodatkowo
niesteroidowe leki przeciwzapalne stosowane jednocześnie z inhibitorami ACE mogą
zwiększać ryzyko zaburzenia czynności nerek, w tym wystąpienia ostrej
niewydolności nerek oraz do zwiększenia stężenia potasu w surowicy, szczególnie
u pacjentów z wcześniejszym zaburzeniem czynności nerek. Jednoczesne stosowanie
tych leków powinno być bardzo ostrożne, szczególnie u pacjentów w podeszłym
wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni oraz należy rozważyć u nich
kontrolowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie
okresowo w trakcie jego trwania.
Chinapryl jest przeciwwskazany w ciąży (patrz punkt 4.3).
ACE inhibitory podawane kobietom w ciąży mogą powodować uszkodzenia płodów i
noworodków oraz zwiększać śmiertelność płodów i noworodków. Z tego względu przed rozpoczęciem
leczenia należy stwierdzić, że kobieta nie jest w ciąży. W przypadku rozpoznania ciąży
inhibitory ACE (w tym produkt Accupro) należy odstawić i zastosować inny sposób leczenia.
Kobiety w wieku rozrodczym stosujące inhibitory ACE powinny stosować
skuteczną metodę antykoncepcji.
W przypadkach podawania inhibitorów ACE w drugim i trzecim trymestrze ciąży
obserwowano niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niedorozwój kości czaszki oraz
zgony noworodków. Opisywano także zmniejszenie ilości wód płodowych prawdopodobnie w wyniku
zaburzenia czynności nerek płodu; a także związane z nim przykurcze kończyn, zniekształcenia
twarzoczaszki, niedorozwój płuc i opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego. Ponadto, stosowanie inhibitorów ACE
w pierwszym trymestrze ciąży potencjalnie wiąże się ze zwiększony ryzykiem wad
wrodzonych.
W każdym przypadku zaistnienia ciąży należy jak najszybciej przerwać
stosowanie inhibitorów ACE. Pacjentki, które wymagają stosowania inhibitorów ACE w drugim i trzecim
trymestrze ciąży powinny być poinformowane o potencjalnym ryzyku dla płodu;
należy wykonywać częste badania ultrasonograficzne w celu wczesnego wykrycia
zmniejszenia ilości płynu owodniowego. Zarówno pacjentki jak i lekarze muszą być
jednak świadomi, że zmniejszenie ilości płynu owodniowego może nastąpić już po
wystąpieniu nieodwracalnych uszkodzeń płodu. Po stwierdzeniu zmniejszenia ilości
płynu owodniowego należy przerwać terapię chinaprylem chyba, że leczenie takie
ratuje życie matce.
Inne potencjalne ryzyko dla płodu/noworodka poddanego działaniu inhibitorów
ACE to opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, wcześniactwo, przetrwałe otwarcie
przewodu tętniczego; opisywano także zgony płodów. Nie jest do końca jasne czy
powikłania te były związane z podawaniem inhibitorów ACE czy też wywoływane były
przez chorobę matki.
Dzieci narażone in utero na działanie inhibitorów ACE powinny być starannie
obserwowane w kierunku wystąpienia niedociśnienia tętniczego, skąpomoczu i
hiperkaliemii. W razie wystąpienia skąpomoczu należy zwrócić uwagę na
podtrzymanie ciśnienia tętniczego i perfuzji nerek.
Inhibitory ACE, w tym także chinapryl w niewielkiej ilości przenikają do mleka matki. Kobiety stosujące chinapryl nie powinny karmić piersią.
Zdolność do czynności związanych z obsługą maszyn precyzyjnych czy prowadzenia pojazdów mechanicznych może być zaburzona, zwłaszcza w początkowym okresie terapii chinaprylem. Podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, należy brać pod uwagę możliwość sporadycznego wystąpienia zawrotów głowy i uczucia zmęczenia.
Działania niepożądane wymienione poniżej zostały uszeregowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania. Częstość występowania ustalono jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
| Klasyfikacja układów i narządów wg MedDRA | Częstość | Działania niepożądane |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Często | Ból w klatce piersiowej |
| Niezbyt często | Reakcje nadwrażliwości, nadwrażliwość na światło | |
| Zaburzenia serca | Często | Niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne (szczególnie na początku terapii i u pacjentów z niedoborem soli lub płynów oraz niewydolnością serca lub poważnym nadciśnieniem) |
| Rzadko | Choroba niedokrwienna serca, kołatanie serca, tachykardia, rozszerzenie naczyń, obrzęk | |
| Bardzo rzadko | Zaburzenia rytmu serca, zawał serca, przejściowe ataki niedokrwienne, udar mózgu | |
| Nieznana | Omdlenia | |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Często | Nudności, wymioty, biegunka, ból w nadbrzuszu, dyspepsja, zapalenie gardła, zaburzenia trawienia |
| Rzadko | Suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość w gardle, wzdęcia, zapalenie trzustki, zaparcia, jadło wstręt | |
| Bardzo rzadko | Niedrożność jelita | |
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Niezbyt często | Trombocytopenia |
| Zaburzenia psychiczne/Zaburzenia układu nerwowego | Często | Bóle głowy, zawroty głowy, wyczerpanie, bezsenność, parestezje, zmęczenie |
| Niezbyt często | Depresja, nerwowość, senność, zawroty głowy, zaburzenia snu, mrowienie, zaburzenia równowagi, splątanie, szum w uszach, niewyraźne widzenie, zaburzenia smaku lub przemijająca utrata smaku | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Często | Reakcje skórne o podłożu alergicznym takie jak wysypka |
| Niezbyt często |
Łysienie, nadmierna potliwość, pęcherzyca, świąd, obrzęk naczynioruchowy obejmujący wargi, twarz i (lub) kończyny (bardzo rzadko w obrębie krtani, gardła i (lub) języka)*, pokrzywka, złuszczające zapalenie skóry |
|
| Bardzo rzadko | Poważne reakcje skórne, np. rumień wielopostaciowy, łuszczycopodobne zmiany skórne, nagłe zaczerwienie twarzy, obfite pocenie się, onycholiza, nasilenie objawów Raynauda** | |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | Często | Zaburzenie czynności nerek |
| Niezbyt często | Zakażenia dróg moczowych, impotencja, białkomocz (któremu czasem towarzyszy zaburzenie czynności nerek) | |
| Bardzo rzadko | Ostra niewydolność nerek | |
| Zaburzenia oka | Niezbyt często | Niedowidzenie |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej | Często | Ból pleców |
| Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia | Często | Kaszel z podrażnienia, duszność |
| Niezbyt często | Eozynofilowe zapalenie płuc | |
| Rzadko | Zapalenie języka, uczucie pragnienia | |
| Bardzo rzadko | Skurcz oskrzeli | |
| Nieznana | Zapalenie błony śluzowej nosa | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Niezbyt często | Zapalenie wątroby |
| Bardzo rzadko | Żółtaczka cholestatyczna lub zaburzenie czynności wątroby (w przypadku wystąpienia żółtaczki bądź znacznego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych należy odstawić stosowany inhibitor ACE). | |
| Badania diagnostyczne | Często | Zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie hematokrytu, zmniejszenie liczby leukocytów lub płytek krwi, jak również - szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek - zwiększenie stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zmniejszenie stężenia sodu w surowicy. |
| Niezbyt często | Szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, kolagenozami lub jednoczesnym przyjmowaniem allopurynolu, prokainamidu lub niektórych leków hamujących odpowiedź immunologiczną: hiperkaliemia, niedokrwistość, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, neutropenia, eozynofilia. W rzadkich przypadkach może dochodzić do agranulocytozy lub pancytopenii. | |
| Rzadko |
Hemoliza, zwiększenie stężenia bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych. W sporadycznych przypadkach donoszono o występowaniu hemolizy/niedokrwistości
hemolitycznej, również w związku z niedoborem G-6-PDH, przy czym związku
przyczynowo-skutkowego pomiędzy tymi powikłaniami a przyjmowaniem inhibitora ACE
nie udało się wykazać. |
*Uwaga! U czarnoskórych pacjentów istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego.
** W przypadku podejrzenia ciężkiej reakcji skórnej należy natychmiast
skonsultować się z lekarzem i - jeśli będzie to uzasadnione - przerwać leczenie
produktem Accupro.
Zmianom skórnym może towarzyszyć gorączka, bóle mięśni i stawów (mialgia,
artralgia, zapalenie stawów), zapalenie naczyń, zapalenie błon surowiczych oraz
nieprawidłowości w wynikach niektórych badań laboratoryjnych [eozynofilia,
leukocytoza i (lub) podwyższone miano ANA, przyspieszone OB].
Uwagi
Przed rozpoczęciem stosowania produktu Accupro oraz w regularnych odstępach
podczas stosowania tego leku należy kontrolować wymienione parametry
laboratoryjne. Stężenie elektrolitów i kreatyniny w surowicy oraz morfologię z
rozmazem należy często kontrolować szczególnie na początku leczenia oraz u
pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka (pacjenci z niewydolnością nerek,
kolagenozami, pacjenci poddawani leczeniu immunosupresyjnemu, pacjenci
otrzymujący leki cytostatyczne, allopurynol, prokainamid, glikozydy naparstnicy,
glikokortykosteroidy, preparaty przeczyszczające oraz pacjenci w podeszłym
wieku). W przypadku gdyby w trakcie stosowania produktu Accupro wystąpiły u
pacjenta takie objawy, jak gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i (lub)
zapalenie gardła, należy natychmiast oznaczyć liczbę białych krwinek.
Dawka doustna LD50 dla chinaprylu waha się u myszy w granicach 1440 do 4280
mg/kg mc.
Nie ma informacji dotyczących leczenia przedawkowania chinaprylu. Najbardziej
prawdopodobnymi objawami przedawkowania byłyby objawy związane z ciężkim niedociśnieniem, stan taki należy leczyć podając we wlewie dożylnym 0,9% roztwór chlorku sodu. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, zgodne z obowiązującymi standardami medycznymi.
Hemodializa i dializa otrzewnowa ma niewielki wpływ na eliminacje chinaprylu i chinaprylatu z organizmu.
|