Myopam

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki zwiotczające mięśnie działające ośrodkowo należące do grupy 1,4 benzodiazepin.
Kod ATC: MO3BX07

Tetrazepam jest substancją psychotropową należącą do grupy 1,4 benzodiazepin o działaniu zmniejszającym napięcie mięśniowe, łagodzącym stany napięcia i pobudzenia oraz stany lękowe, a także działającym uspokajająco i hipnotycznie. Ponadto tetrazepam wykazuje działanie przeciwdrgawkowe.

Tetrazepam wykazuje średnie do wysokiego powinowactwo z ośrodkowymi i obwodowymi receptorami benzodiazepiny (IC₅₀ = 70 nmol/1, ³H-Flunitrazepam, tkanka mózgowa szczura). Wartość pK_a dla tetrazepamu wynosi 4,32. Ustalono, że współczynnik podziału Nernsta (w systemie n-oktanol/woda) wynosi do 1585 lub 575.

Po podaniu doustnym tetrazepam stosunkowo szybko i całkowicie zostaje wchłonięty. Okres latencji między bodźcem a skutkiem wynosił od 0,19 do 0,39 h u mężczyzn i od 0,4 do 0,75 h u kobiet. Okres półtrwania wchłaniania wykazywał duże różnice osobnicze i wahał się od 0,10 do 0,81 h.
Maksymalne stężenie w osoczu od 490 do 630 ng/ml osiągnięto po upływie 1,5 do 2 h (badanie 12 ochotników w wieku od 22 do 34, w tym 6 kobiet i 6 mężczyzn; podawano doustnie 50 mg tetrazepamu). W innym badaniu po zastosowaniu takiej samej dawki tetrazepamu C_max wynosiło od 340 do 630 ng/ml po 0,5 do 2 h (12 ochotników w wieku od 21 do 30 lat, w tym 6 kobiet i 6 mężczyzn).

Po dwukrotnym podaniu 50 mg tetrazepamu na dobę osiągnięto stężenie w stanie równowagi dynamicznej pomiędzy 169 i 207 ng/ml po upływie ok. 3 dni (badanie 12 młodych ochotników).

Tetrazepam wykazuje dużą pozorną objętość dystrybucji (225 ± 40 1). Jego czas półtrwania w osoczu w fazie podziału (faza a) wynosił od 0,61 do 2,24 h (badanie 12 młodych ochotników, doustnie 50 mg tetrazepamu).

Wiązanie z proteinami osocza wynosi 70%.

Badań u ludzi nie przeprowadzono (patrz punkt 4.3 Przeciwwskazania) Tetrazepam jest metabolizowany głównie w wątrobie poprzez biotransformację do następujących metabolitów: nortetrazepam, 3-hydroksytetrazepam (i glucuronid), 3-hydroksynortetrazepam (i glucuronid), 3 ’-hydroksytetrazepam, i 3 ’-hydroksynortetrazepam.

Okres półtrwania wykazywał znaczne różnice indywidualne i wynosił od 12,9 do 44,5 h (badanie 12 młodych ochotników, doustnie 50 mg tetrazepamu).

Okres półtrwania tetrazepamu u starszych osób w porównaniu z młodszymi pacjentami był znacząco dłuższy. Aktywne metabolity występujące także w osoczu (nortetrazepam i 3-hydroksytetrazepam) po zastosowaniu pojedynczej dawki 50 mg tetrazepamu nie mają prawie żadnego wpływu na skuteczność produktu, ponieważ wykazują one bardzo małe stężenie w porównaniu do substancji macierzystej (nortetrazepam: C_max = 4,5 - 8,1 ng/ml). Jednak w przypadku terapii długotrwałej nie można wykluczyć oddziaływania tych metabolitów z powodu ich długiego okresu półtrwania (nortetrazepam: 25,3 - 51,4 h) i wynikającego stąd zjawiska kumulacji.

Tetrazepam wydalany jest niemal wyłącznie poprzez nerki w postaci glukuronidów będących metabolitami hydroksylowanymi na 3 pozycji. Tylko bardzo niewielkie ilości tetrazepamu pojawiają się w moczu. Po upływie 72 godzin stwierdzono w moczu 57 % dawki tetrazepamu oznakowanego węglem ¹⁴C.

Toksyczność ostra
Objawy lekkiego przedawkowania to: poczucie zagubienia, senność, ataksja, zaburzenia mowy, niedociśnienie, osłabienie mięśni.
W przypadku silnego zatrucia może dojść do ośrodkowego zahamowania pracy układu sercowo-naczyniowego i czynności oddechowych (sinica, utrata przytomności aż do bezdechu, zatrzymanie akcji serca). Konieczna intensywna opieka medyczna.

W fazie końcowej mogą wystąpić ciężkie stany pobudzenia.

(Patrz także punkt 4.9)

Toksyczność przewlekła
Badania toksyczności przewlekłej prowadzono na szczurach i małpach przez okres 6 miesięcy. Po doustnym stosowaniu dawki 100 mg/kg/mc ./dobę zanotowano zwiększenie stężenia cholesterolu. Badania końcowe wykazały zwiększenie masy wątroby i otłuszczenie komórek wątrobowych u małp (w przypadku stosowania dawki doustnej 30 mg/kg/mc./dobę i większej).

Mutagenność i rakotwórczość
Badania in vitro i in vivo wykazują, że nie należy spodziewać się działania mutagennego ani aberracji chromosomów podczas przewidywanych klinicznych zastosowań tetrazepamu. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu tetrazepamu na tworzenie się guzów.

Toksyczny wpływ na reprodukcję
Wyniki badań na zwierzętach:
u szczurów i u królików tetrazepam nie spowodował żadnych skutków teratogennych. Istnieją wyniki świadczące o zaburzeniach w zachowaniu potomstwa matek, którym podawano benzodiazepiny.