Farmacoterapia Social

Farmacoterapia Social (Farmakoterapia Społeczna) to inicjatywa dr n. farm. Manuela Machuca z Sewilli mająca na celu przybliżanie i promowanie opieki farmaceutycznej wśród pacjentów oraz specjalistów opieki zdrowotnej, a także prowadzenie badań i programów szkoleniowych w tym zakresie. Farmakoterapia społeczna, oprócz wiedzy o lekach, bierze także pod uwagę postawy, zachowania oraz doświadczenia pacjentów dotyczące ich chorób. W ten sposób praca z pacjentem nad poprawą wyników farmakoterapii staje się bardziej skuteczna i satysfakcjonująca zarówno dla pacjenta jak i farmaceuty.

Dr n. farm. Manuela Machuca od wielu lat prowadzi w swojej aptece praktykę opieki farmaceutycznej, posiada bogaty dorobek naukowy w tej dziedzinie, a także wykłada opiekę farmaceutyczną na wielu uniwersytetach w Hiszpanii, Portugalii oraz w krajach Ameryki Łacińskiej. Jego zainteresowania zawodowe skupiają się wokół badań na temat społecznych aspektów wpływających na powodzenie farmakoterapii i na tworzeniu nowych relacji pomiędzy pacjentami i pracownikami służby zdrowia. Wydał dwie książki poświęcone opiece farmaceutycznej i opublikował wiele artykułów nt. wdrażania opieki farmaceutycznej. Z Centrum Informacji o Leku współpracuje od 2008 roku. [[1640]]

Poniżej zamieszczamy kilka fragmentów wypowiedzi Manuela nt. opieki farmaceutycznej, które najlepiej zilustrują jego podejście do aktywnego prowadzenia tej praktyki wśród pacjentów.

„…Pacjent jest autentycznym bohaterem scenariusza opieki zdrowotnej XXI wieku, i jest nim również w obszarze opieki farmaceutycznej. Opieka farmaceutyczna powstała z potrzeby społecznej i ma na celu optymalizację farmakoterapii pacjentów. W dzisiejszym społeczeństwie żyjemy dłużej niż kiedyś i ponosimy coraz większe koszty stosowania leków - substancji, które wchodzą często w interakcje ze złożonym organizmem jakim jest człowiek, i dają tym samym wyniki często nieprzewidywalne. Leki przyczyniły się bowiem głównie do utrzymania chorób na pewnym poziomie i spowodowały, że wiele z nich przekształciło się w choroby przewlekłe. Leki przestały być tylko produktami leczniczymi, stały się także życiowymi partnerami pacjentów…”

„… Coraz więcej pacjentów choruje na choroby przewlekłe. Coraz więcej z nich zadaje sobie różne pytania. Jak żyć z czymś, od czego nie możemy uciec, z czymś czego często nie czujemy, ale co jest zawsze z nami, jak nasz cień, który nas śledzi niezależnie od tego gdzie idziemy? Te pytania wprowadzają w leczenie elementy nie kliniczne, bardzo znaczące, których jako specjaliści ochrony zdrowia XXI wieku musimy się uczyć jeżeli nadal tak chcemy być nazywani. W mojej praktyce pracowałem dużo z osobami chorymi na cukrzycę, na nadciśnienie i na astmę. Z różnymi chorobami i nieraz z kilkoma na raz. Widziałem podobne wartości ciśnienia w nadciśnieniu tętniczym lub stężenia glukozy czy też cholesterolu, ale nigdy u takich samych osób. Możemy spotykać podobne wskaźniki kliniczne u wielu osób, ale nigdy nie spotkamy takich samych emocji, które tym wskaźnikom towarzyszą….”

„… Jeżeli dzisiaj mogę powiedzieć, że wierzę w zasadność opieki farmaceutycznej, to dlatego, że pracowałem i pracuję nadal z pacjentami. Oceniałem wiele zaleceń farmakologicznych. Niektóre problemy związane z lekami udało mi sie rozwiązać, inne nie. Mogę powiedzieć, że większość z tego, co wiem nauczyłem się dzięki pacjentom. Nawet więcej, prawdopodobnie wiele rzeczy, których nauczyłem się z książek zapomniałem, ale nigdy tego, czego nauczyły mnie osoby, które każdego dnia żyją z chorobą…”

Manuel Machuca
www.farmacoterapiasocial.es