Fenactil

l1
Substancje czynne: 
l2
Postać farmaceutyczna: 
roztwór do wstrzykiwań
l3
l8
Dawka: 
5 mg/ml
25 mg/ml

indeks_lekow_quicktab

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

  • Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
  • Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
  • Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

FENACTIL 5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
FENACTIL 25 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

(Chlorpromazini hydrochloridum)

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera jako
substancję czynną: odpowiednio 5 mg lub 25 mg chloropromazyny chlorowodorku oraz
substancje pomocnicze: kwas askorbowy, sodu chlorek, sodu wodorosiarczyn (40% roztwór), sodu węglan bezwodny, wodę do wstrzykiwań.

Opakowania
5 mg/ml
5 ampułek po 5 ml - jedna ampułka zawiera 25 mg chloropromazyny chlorowodorku.
25 mg/ml
10 ampułek po 2 ml - jedna ampułka zawiera 50 mg chloropromazyny chlorowodorku.

Nazwa i adres podmiotu odpowiedzialnego
Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.
ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest lek Fenactil i w jakim celu się go stosuje
  2. Zanim zastosuje się lek Fenactil
  3. Jak stosować lek Fenactil
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Przechowywanie leku Fenactil
  6. Inne informacje

1. Co to jest lek Fenactil i w jakim celu się go stosuje

Fenactil zawiera chloropromazynę - pochodną fenotiazyny. Lek charakteryzuje się działaniem przeciwpsychotycznym, uspokajającym, przeciwwymiotnym i przeciwlękowym. Działa również przeciwautystycznie.
Fenactil jest wskazany:

  • w schizofrenii i innych psychozach, zwłaszcza psychozach paranoidalnych, manii i hipomanii,
  • jako lek wspomagający w krótkotrwałym leczeniu stanów lękowych, pobudzenia psychoruchowego, gwałtownych lub niebezpiecznych zachowań impulsywnych,
  • w czkawce opornej na leczenie,
  • w nudnościach i wymiotach w chorobach terminalnych, gdy inne leki są nieskuteczne lub niedostępne,
  • jako lek ułatwiający wprowadzanie do hipotermii (zapobieganie wystąpieniu dreszczy),
  • w schizofrenii dziecięcej i autyzmie.

2. Zanim zastosuje się lek Fenactil

Nie należy stosować leku Fenactil, jeśli stwierdzono

  • Nadwrażliwość na chloropromazynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą leku.
  • Zahamowanie czynności szpiku.

Zachować szczególną ostrożność stosując lek Fenactil

  • Należy unikać stosowania chloropromazyny u pacjentów z chorobą Parkinsona, niedoczynnością tarczycy, niewydolnością serca, guzem chromochłonnym nadnerczy, miastenią, z przerostem gruczołu krokowego, u pacjentów z nadwrażliwością na pochodne fenotiazyny, u osób z jaskrą z wąskim kątem lub agranulocytozą w wywiadzie.
  • Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania leku pacjentom, u których wystąpiły drgawki lub osobom chorującym na padaczkę.
  • Objawy, takie jak bladość skóry, hipertermia (przegrzanie), zaburzenia świadomości, sztywność mięśni, potliwość, zmniejszanie lub zwiększanie ciśnienia tętniczego występujące podczas stosowania leku mogą świadczyć o rozwoju złośliwego zespołu neuroleptycznego.
  • Pojawienie się gorączki lub zakażenia może być objawem nieprawidłowego składu krwi. W obu przypadkach należy zaprzestać stosowania leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem.
  • Podczas stosowania chloropromazyny, podobnie jak innych leków z tej grupy, donoszono o rzadkich przypadkach zmian w zapisie elektrokardiograficznym (EKG), zwłaszcza u osób z dużym ryzykiem wystąpienia zaburzeń rytmu serca, np. z chorobami serca, zaburzeniami metabolicznymi, nadużywających alkoholu.
  • Chloropromazynę można stosować w skojarzeniu z lekami przeciwdepresyjnymi w leczeniu pacjentów z objawami depresji oraz psychozy, nie powinna być stosowana jako jedyny lek u osób, u których przeważają objawy depresji.
  • Podczas stosowania leku należy unikać bezpośredniego narażenia na promienie słoneczne.

Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

Zachowanie szczególnej ostrożności u niektórych szczególnych grup stosujących lek
Stosowanie leku
Fenactil u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby
Należy unikać stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby.
Stosowanie leku Fenactil u pacjentów w podeszłym wieku
Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie jeżeli temperatura otoczenia jest wysoka lub niska, z uwagi na ryzyko wystąpienia hipertermii (przegrzania) lub hipotermii (stan obniżonej temperatury ciała). Osoby w podeszłym wieku są szczególnie podatne na wystąpienie niedociśnienia ortostatycznego.
Ciąża
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza.

Chloropromazyna, podobnie jak inne leki, nie powinna być stosowana w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna, że jej zastosowanie jest konieczne.
Do działań niepożądanych występujących u płodu można zaliczyć apatię lub paradoksalne pobudzenie, drżenia. Stosowanie chloropromazyny może spowodować uzyskanie przez noworodka mniejszej ilości punktów w skali Apgar.
Karmienie piersią
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza
.
Chloropromazyna może przenikać do mleka kobiecego, z tego powodu na czas stosowania leku należy przerwać karmienie piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Podczas stosowania leku, szczególnie na początku leczenia może wystąpić senność, dlatego nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

Stosowanie innych leków
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

  • Amfetamina, lewodopa, klonidyna, guanetydyna oraz epinefryna wywołują działanie przeciwstawne do chloropromazyny.
  • Leki zobojętniające sok żołądkowy, leki stosowane w leczeniu parkinsonizmu oraz preparaty litu wpływają na wchłanianie leków neuroleptycznych.
  • U pacjentów po przedawkowaniu chloropromazyny nie wolno stosować epinefryny.
  • W przypadku, gdy wystąpią wskazania do leczenia objawów pozapiramidowych spowodowanych stosowaniem leków neuroleptycznych, nie należy podawać lewodopy.
  • Alkohol, barbiturany oraz inne środki uspokajające nasilają depresyjne działanie chloropromazyny na ośrodkowy układ nerwowy. Może wystąpić depresja ośrodka oddechowego.
  • Przeciwpsychotyczne działanie chloropromazyny może być osłabione przez leki o działaniu cholinolitycznym, leki te mogą również nasilić cholinolityczne działanie chloropromazyny, powodując wystąpienie np. zaparć, uderzeń gorąca.
  • Odnotowano wystąpienie klinicznie istotnych interakcji pomiędzy chloropromazyną i alkoholem, guanetydyną oraz lekami hipoglikemizującymi (zmniejszającymi stężenie glukozy we krwi).
  • Stosowanie dużych dawek chloropromazyny zmniejsza skuteczność leków hipoglikemizujących; w niektórych przypadkach lekarz może zalecić zwiększenie dawki tych leków.
  • Chloropromazyna może nasilić działanie obniżające ciśnienie tętnicze większości leków przeciwnadciśnieniowych, przede wszystkim leków alfa-adrenolitycznych.
  • W czasie stosowania leku obserwowano zwiększenie lub zmniejszenie stężenia w osoczu niektórych leków, np.: propranololu, fenobarbitalu, ale bez znaczenia klinicznego.
  • W czasie jednoczesnego podawania deferoksaminy i prochloroperazyny obserwowano przemijającą encefalopatię metaboliczną przebiegającą z utratą przytomności u pacjenta, trwającą od 48 do 72 godzin. Skutek ten może wystąpić również w czasie stosowania chloropromazyny, gdyż posiada ona wiele farmakologicznych właściwości prochloroperazyny.
  • W przypadku jednoczesnego stosowania leków neuroleptycznych wraz z lekami powodującymi zmiany w zapisie elektrokardiograficznym (EKG), takimi jak niektóre leki przeciwarytmiczne, przeciwdepresyjne oraz inne leki przeciwpsychotyczne wzrasta ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca.
  • W przypadku stosowania leków neuroleptycznych, do których zalicza się chloropromazynę z lekami powodującymi zahamowanie czynności szpiku, takimi jak karbamazepina, niektóre antybiotyki oraz leki cytotoksyczne, zwiększa się ryzyko wystąpienia agranulocytozy (brak granulocytów we krwi).
  • W grupie chorych leczonych jednocześnie lekami neuroleptycznymi oraz preparatami litu odnotowano rzadkie przypadki działania toksycznego na układ nerwowy.

3. Jak stosować lek Fenactil

Lek Fenactil należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.
Lek należy stosować pozajelitowo w stanach nagłych. Podawać tylko w głębokich wstrzyknięciach domięśniowych. Nie podawać podskórnie, ponieważ lek podany tą drogą wywołuje silne działanie drażniące. Jeżeli jest to możliwe, należy unikać wielokrotnych wstrzyknięć domięśniowych.

  • Schizofrenia i inne psychozy, mania i hipomania, stany lękowe, pobudzenie psychoruchowe, gwałtowne lub niebezpieczne zachowania impulsywne, schizofrenia dziecięca i autyzm

Dorośli
Zwykle od 25 mg do 50 mg chloropromazyny w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Jeżeli zachodzi konieczność, wstrzyknięcia można powtarzać co 6 – 8 godzin.
Zaleca się kontynuację leczenia chloropromazyną w postaci doustnej.

Pacjenci w podeszłym wieku
Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszych dawek stosowanych u dorosłych, zwykle 25 mg chloropromazyny co 8 godzin.

Dzieci
Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 0,5 mg/kg mc. chloropromazyny co 6-8 godzin. Dawka nie powinna być większa niż 75 mg na dobę.
Dzieci od ukończenia pierwszego roku życia do ukończenia 6 lat: 0,5 mg/kg mc. chloropromazyny co 6-8 godzin. Dawka nie powinna być większa niż 40 mg na dobę. Dzieci poniżej pierwszego roku życia: stosować wyłącznie w stanach zagrożenia życia.

  • Czkawka oporna na leczenie

Dorośli
Podawać w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym od 25 mg do 50 mg chloropromazyny. W przypadku braku poprawy, można podać od 25 mg do 50 mg chloropromazyny w powolnym wlewie dożylnym, po uprzednim rozcieńczeniu w 500 – 1000 ml 0,9% roztworu NaCl.
Pacjenci w podeszłym wieku oraz dzieci: brak danych.

  • Wprowadzanie do hipotermii

Podawać w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym.
Dorośli
Od 25 mg do 50 mg chloropromazyny co 6-8 godzin.
Pacjenci w podeszłym wieku: brak danych.

Dzieci
Dzieci od ukończenia pierwszego roku życia do 12 lat: dawka początkowa od 0,5 mg/kg mc. do 1 mg/kg mc. chloropromazyny. Dawka podtrzymująca: 0,5 mg/kg mc. co 4-6 godzin.
Dzieci poniżej pierwszego roku życia: nie zaleca się stosowania.

  • Nudności i wymioty w chorobach terminalnych

Podawać w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym.
Dorośli
Dawka początkowa wynosi 25 mg, następnie podaje się od 25 mg do 50 mg chloropromazyny co 3-4 godziny, aż do ustąpienia wymiotów. Następnie zaleca się stosowanie chloropromazyny w postaci doustnej.
Pacjenci w podeszłym wieku: nie zaleca się stosowania.

Dzieci
Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: 0,5 mg/kg mc. chloropromazyny co 6-8 godzin. Dawka nie powinna być większa niż 75 mg na dobę.
Dzieci od ukończenia pierwszego roku życia do ukończenia 6 lat: 0,5 mg/kg mc. chloropromazyny co 6-8 godzin. Dawka nie powinna być większa niż 40 mg na dobę.
Dzieci poniżej pierwszego roku życia: stosować wyłącznie w stanach zagrożenia życia.
W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

Uwaga: nie mieszać leku Fenactil z benzylopenicyliną potasową, pentobarbitalem sodowym oraz fenobarbitalem sodowym, ponieważ wykazano niezgodności.

W przypadku zastosowania większej dawki leku Fenactil niż zalecana
Objawy przedawkowania: senność lub utrata przytomności, hipotensja (niedociśnienie tętnicze), tachykardia (przyspieszenie rytmu serca), zmiany w zapisie EKG, komorowe zaburzenia rytmu serca oraz hipotermia. Mogą wystąpić również ciężkie dyskinezy pozapiramidowe. Nie ma swoistej odtrutki. Leczenie ma charakter podtrzymujący.
W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Po przerwaniu leczenia lekiem Fenactil może wystąpić
Doniesienia o wystąpieniu ostrych objawów odstawiennych, takich jak nudności, wymioty oraz bezsenność po nagłym odstawieniu dużych dawek chloropromazyny są rzadko odnotowywane. Może dojść do nawrotu choroby, opisywano również występowanie objawów pozapiramidowych. Z tego względu nie należy nagle odstawiać leku. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawek leku.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Fenactil może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Do najczęstszych działań niepożądanych wywoływanych przez chloropromazynę należą zaburzenia neurologiczne.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
U około 30% pacjentów leczonych długotrwale dużymi dawkami chloropromazyny występuje niewielka leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych). W rzadkich przypadkach może wystąpić agranulocytoza – wystąpienie tego działania niepożądanego nie jest zależne od wielkości zastosowanej dawki.

Zaburzenia układu immunologicznego
W czasie stosowania pochodnych fenotiazyny obserwowano reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli oraz pokrzywka, natomiast wstrząs anafilaktyczny występował bardzo rzadko. W bardzo rzadkich przypadkach stosowanie chloropromazyny było związane z wystąpieniem tocznia rumieniowatego układowego (ciężka choroba skóry i wielu narządów wewnętrznych).

Zaburzenia endokrynologiczne
Może wystąpić mlekotok (wyciekanie mleka poza okresem karmienia), ginekomastia (nadmierny rozrost sutków u mężczyzn), brak miesiączki oraz impotencja.

Zaburzenia układu nerwowego
Ostre dystonie (zaburzenia napięcia mięśni) lub dyskinezy (ruchy mimowolne), mające zwykle przejściowy charakter, występują częściej u dzieci i młodzieży, pojawiają się z reguły w czasie pierwszych czterech dni leczenia lub po zwiększeniu dawki.
Akatyzja (sztywność mięśniowa z niepokojem ruchowym) występuje z reguły po zastosowaniu dużych dawek początkowych.
Może wystąpić jeden lub więcej następujących objawów parkinsonizmu, np.: drżenia, sztywność, akineza (zahamowanie ruchowe). Ujawniają się one zwykle po kilku tygodniach lub miesiącach leczenia i występują częściej u dorosłych lub osób w podeszłym wieku.
Dyskinezy późne (rytmiczne skurcze mięśni, zwłaszcza twarzy) występują zazwyczaj, lecz nie zawsze, po długotrwałym stosowaniu dużych dawek leku. Objaw ten może wystąpić nawet po przerwaniu leczenia. Z tego względu należy stosować najmniejsze możliwe dawki leku. Może wystąpić również bezsenność i pobudzenie.

Zaburzenia oka
U części pacjentów, głównie u kobiet długotrwale leczonych chloropromazyną (od czterech do ośmiu lat), obserwowano zmiany w narządzie wzroku oraz metaliczne szaroróżowe przebarwienia odsłoniętej skóry.

Zaburzenia serca
W czasie leczenia lekami neuroleptycznymi mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, takie jak arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, tachykardia komorowa i migotanie komór, prawdopodobnie zależne od dawki. Do wystąpienia tego rodzaju powikłań mogą predysponować choroby serca, podeszły wiek, hipokaliemia (zmniejszenie stężenia potasu we krwi) oraz jednoczesne stosowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Mogą wystąpić zmiany w zapisie EKG, z reguły o łagodnym charakterze.

Zaburzenia naczyń
Często występuje niedociśnienie tętnicze, z reguły ortostatyczne. Skutek ten stwierdza się częściej po domięśniowym podaniu leku u pacjentów ze zmniejszoną objętością krążącej krwi lub u osób w podeszłym wieku.

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia
U części pacjentów może wystąpić depresja oddechowa. Może również wystąpić uczucie niedrożności nosa.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Może wystąpić suchość błony śluzowej jamy ustnej.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
U niewielkiego odsetka pacjentów przyjmujących chloropromazynę występuje żółtaczka, zazwyczaj przemijająca. Objawem poprzedzającym wystąpienie żółtaczki, może być nagła gorączka, występująca po upływie jednego do trzech tygodni leczenia. Żółtaczka występująca w czasie leczenia chloropromazyną ma biochemiczne i inne cechy charakterystyczne dla żółtaczki cholestatycznej i wiąże się z upośledzeniem drożności przewodów żółciowych, wywołanym przez skrzeplinę żółciową; często występująca eozynofilia (zwiększenie liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi) wskazuje, że przyczyną tego stanu może być reakcja alergiczna. U chorych leczonych chloropromazyną rzadko opisywano uszkodzenie wątroby, prowadzące niekiedy do zgonu. W przypadku wystąpienia żółtaczki leczenie należy przerwać.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
W rzadkich przypadkach u osób mających częsty kontakt z chloropromazyną mogą rozwinąć się objawy alergii kontaktowej. U pacjentów przyjmujących lek mogą wystąpić różnego rodzaju wysypki skórne. U chorych otrzymujących duże dawki leku mogą wystąpić reakcje fotoalergiczne, z tego względu powinni oni unikać bezpośredniego narażenia na światło słoneczne.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
U pacjentów leczonych chloropromazyną bardzo rzadko obserwowano przypadki priapizmu (długotrwały, bolesny wzwód).

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, charakteryzujący się hipertermią (przegrzaniem), wzmożonym napięciem mięśni, zaburzeniami czynności układu autonomicznego oraz zaburzeniami świadomości.

U niektórych osób w czasie stosowania leku Fenactil mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, także niewymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

5. Przechowywanie leku Fenactil

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Chronić od światła. Nie zamrażać.
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku Fenactil po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

6. Inne informacje

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego:
Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.
ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa
tel. (22) 691 39 00

Data opracowania ulotki: 24.01.2008

Wskazania do stosowania:

Fenactil jest wskazany:

  • w schizofrenii i innych psychozach, zwłaszcza psychozach paranoidalnych, manii i hipomanii;
  • jako lek wspomagający w krótkotrwałym leczeniu stanów lękowych, pobudzenia psychoruchowego, gwałtownych lub niebezpiecznych zachowań impulsywnych;
  • w czkawce opornej na leczenie;
  • w nudnościach i wymiotach w chorobach terminalnych, gdy inne leki są nieskuteczne lub niedostępne;
  • jako lek ułatwiający wprowadzanie do hipotermii (zapobieganie wystąpieniu dreszczy);
  • w schizofrenii dziecięcej i autyzmie.

Źródło: Charakterystyka Produktu Leczniczego

Zakladka informacja CIL:

Wskazania do stosowania (opracowanie własne CIL)

 

Kategorie przynależności pomocne w wyszukiwaniu leków

Kod ATC

Klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, ATC – system porządkujący leki oraz inne środki i produkty wykorzystywane w medycynie. Klasyfikacja ma strukturę drzewa, w którym najniższy, anatomiczny poziom określa miejsce działania, a wyższe precyzują lek na drodze funkcji terapeutycznej, cechy farmakologicznej i przynależności do określonej grupy chemicznej

ATC

N Ośrodkowy układ nerwowy
N05 Leki psycholeptyczne
N05A Leki przeciwpsychotyczne
N05AA Pochodne fenotiazyny z łańcuchem alifatycznym
N05AA01 Chlorpromazine

 

Indeks farmakologiczno-terapeutyczny

Indeks klasyfikujący leki pod kątem zastosowania farmakologicznego oraz terapeutycznego.

 

Indeks mesh:

Medical Subject Headings (MeSH) jest podstawowym językiem haseł z zakresu medycyny, powstającym od 1960 roku, w National Library of Medicine USA (NLM). Zawieraja słownictwo uporządkowane w hierarchicznej, wielostopniowej strukturze.

 

Piktogramy leku

Opisy do piktogramów zostały sporządzone na podstawie informacji zawartych m.in. na stronach rządowych agencji ds. leków i innych uznanych źródeł. Piktogramy i ich opis są podane jedynie pomocniczo i nie zastępują w żadnym przypadku informacji zawartych w charakterystyce produktu leczniczego i ulotce. Jeżeli jesteś pacjentem pamiętaj, że przed zastosowaniem leku należy przeczytać ulotkę bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Smiley face
Karmienie piersią
Smiley face
Lek fotouczulający

Z uwagi na ryzyko wystąpienia reakcji fotoalergicznych podczas stosowania chloropromazyny należy unikać bezpośredniego narażenia na promienie słoneczne.

 

Synonimy substancji czynnej

Inne stosowane nazwy substancji czynnej

Synonimy:
Chlorpromazinum; Clorpromazina; Klooripromatsiini; Klorpromazin
Decyzje Głównego Inspektora farmaceutycznego dotyczące wstrzymania, wycofania lub ponownego dopuszczenia leku
Informacja udostępnione przez:

Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.

Adres
Karolkowa 22/24
01-207 Warszawa
Polska
Dane Kontaktowe:
fax
(22) 691 38 27
telefon
(22) 691 39 00

Zobacz Jeszcze:

>> inne leki podmiotu odpowiedzialnego Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.

>> komunikaty bezpieczeństwa dotyczące leku

>> komunikaty dotyczące braków leków na rynku

Jeżeli nie znalazłeś informacji o szukanym leku, zapraszamy do skorzystania z usługi zadaj pytanie .