Phenytoinum WZF

indeks_lekow_quicktab

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

  • Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
  • Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
  • Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

PHENYTOINUM WZF

(Phenytoinum)
100 mg, tabletki

Jedna tabletka zawiera jako substancję czynną 100 mg fenytoiny oraz
substancje pomocnicze: skrobię ziemniaczaną, powidon K-25, talk, magnezu stearynian.

Opakowania
60 tabletek.

Nazwa i adres podmiotu odpowiedzialnego
Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.
ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa

Spis treści

  1. Co to jest lek Phenytoinum WZF i w jakim celu się go stosuje
  2. Zanim zastosuje się lek Phenytoinum WZF
  3. Jak stosować lek Phenytoinum WZF
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Przechowywanie leku Phenytoinum WZF
  6. Inne informacje

1. Co to jest lek Phenytoinum WZF i w jakim celu się go stosuje

Lek zawiera fenytoinę, substancję o działaniu przeciwdrgawkowym. Fenytoina zapobiega wystąpieniu i zmniejsza częstość występowania napadów padaczkowych uogólnionych. Zmniejsza także częstość występowania napadów częściowych i przeciwdziała ich uogólnieniu, zapobiega również rozprzestrzenianiu się impulsów bólowych w neuralgii nerwu trójdzielnego.
Lek stosuje się w:

  • padaczce (napady uogólnione, napady częściowe złożone),
  • zapobieganiu napadom padaczkowym po operacjach neurochirurgicznych i urazach głowy,
  • nerwobólu nerwu trójdzielnego – tylko w przypadku, gdy karbamazepina okazała się nieskuteczna lub w przypadku nadwrażliwości (nietolerancji) na karbamazepinę.

2. Zanim zastosuje się lek Phenytoinum WZF

Nie należy stosować leku Phenytoinum WZF, jeśli stwierdzono

  • nadwrażliwość na fenytoinę lub inne pochodne hydantoiny,
  • porfirię.

Zachować szczególną ostrożność stosując lek Phenytoinum WZF

  • Podczas stosowania leku nie należy pić alkoholu, ponieważ może dojść do wahań stężenia fenytoiny we krwi (początkowo zwiększenia, a przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu – zmniejszenia stężenia).
  • U pacjentów chorych na cukrzycę, fenytoina może wpływać na metabolizm glukozy i hamować wydzielanie insuliny, powodując zwiększenie stężenia glukozy we krwi.
  • Jeżeli podczas stosowania fenytoiny wystąpi wysypka, należy skontaktować się z lekarzem, który zdecyduje o odstawieniu leku lub, po ustąpieniu zmian na skórze, w zależności od typu wysypki, zaleci kontynuację leczenia.
  • U osób, u których występują napady padaczkowe zarówno uogólnione, jak i częściowe typu „absence”, lekarz może zalecić, oprócz fenytoiny, stosowanie innych leków.
  • Zaburzenia, takie jak stany splątania (objawy: zaburzenia świadomości, dezorientacja, głębokie zaburzenia toku myśli, pobudzenie ruchowe o charakterze bezładnych ruchów) mogą być wczesnymi objawami toksyczności fenytoiny i świadczyć o zastosowaniu zbyt dużej dawki leku. Należy skontaktować się z lekarzem, który zdecyduje o zmniejszeniu dawek fenytoiny lub o odstawieniu leku.
  • Fenytoina może zaburzać przemiany witaminy D. W przypadku niedostatecznej suplementacji witaminy D lub niedostatecznej ekspozycji na światło słoneczne może wystąpić demineralizacja kości, zmniejszone stężenie wapnia w surowicy lub krzywica.
  • Podczas przyjmowania leku nie zaleca się stosowania preparatów ziołowych zawierających w swoim składzie ziele dziurawca (Hypericum perforatum).

Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

Zachowanie szczególnej ostrożności u niektórych szczególnych grup stosujących lek
Stosowanie leku Phenytoinum WZF u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosujących fenytoinę, w wyniku nadmiernego nagromadzenia się leku w organizmie, może wystąpić działanie toksyczne fenytoiny. Dlatego u tych osób lekarz zaleci zmniejszenie dawki leku.

Stosowanie leku Phenytoinum WZF u pacjentów w podeszłym wieku
Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów w podeszłym wieku - dawki fenytoiny ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę także stosowanie innych leków. Pacjenci w podeszłym wieku zazwyczaj wymagają stosowania mniejszych dawek leku.

Ciąża
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeżeli planuje zajście w ciążę lub jest w ciąży, ponieważ w takich przypadkach podejmie on decyzję o zastosowaniu lub odstawieniu leku. Nie należy nagle, bez uprzedniej konsultacji z lekarzem, odstawiać fenytoiny, ponieważ u pacjentki może wystąpić stan padaczkowy, stanowiący zagrożenie dla życia. Fenytoina stosowana w ciąży może wywołać wady rozwojowe u płodu, jednak te wady może powodować zarówno padaczka, jak i czynnik genetyczny. Fenytoina może być stosowana w ciąży, szczególnie na początku, tylko w przypadkach gdy lekarz zdecyduje, że korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Podczas stosowania fenytoiny w ciąży, lekarz zaleci okresowe oznaczanie stężenia fenytoiny w surowicy, aby dostosować dawkowanie do stanu pacjentki.

Karmienie piersią
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Nie zaleca się stosowania fenytoiny w czasie karmienia piersią, kobiety przyjmujące fenytoinę nie powinny karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Lek może zaburzać sprawność psychofizyczną - w czasie jego stosowania nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

Stosowanie innych leków
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.
Fenytoina wpływa na działanie różnych leków, dlatego podczas konsultacji z lekarzem, niezależnie od specjalności, pacjent powinien poinformować o przyjmowaniu tego leku. Lekarz może zalecić badanie krwi, aby sprawdzić wpływ innych stosowanych leków na stężenie fenytoiny.

  • Fenytoina może wpływać na działanie leków stosowanych:
    • w padaczce - karbamazepiny, lamotryginy, soli sodowej kwasu walproinowego, kwasu walproinowego, imidów kwasu bursztynowego (np. etosuksymidu), wigabatryny, fenobarbitalu;
    • w zakażeniach grzybiczych - np. amfoterycyny B, flukonazolu, itrakonazolu, ketokonazolu, mikonazolu;
    • w gruźlicy i innych zakażeniach - chloramfenikolu, izoniazydu, ryfampicyny, sulfonamidów, doksycykliny, cyprofloksacyny;
    • w astmie i zapaleniu oskrzeli - teofiliny;
    • w leczeniu bólu i stanów zapalnych - fenylobutazonu, pochodnych kwasu salicylowego, kortykosteroidów;
    • w chorobie wrzodowej żołądka - omeprazolu, sukralfatu, niektórych leków zobojętniających, leków blokujących receptory histaminowe (np. cymetydyny, ranitydyny, famotydyny);
    • w leczeniu zaburzeń snu, depresji, zaburzeń psychicznych - chlordiazepoksydu, klozapiny, diazepamu, disulfiramu, fluoksetyny, metylofenidatu, paroksetyny, pochodnych fenotiazyny, trazodonu, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, wiloksazyny;
    • w chorobie nowotworowej - leków przeciwnowotworowych;
    • w chorobach autoimmunologicznych - cyklosporyny;
    • w zaburzeniach czynności serca i układu krążenia - amiodaronu, rezerpiny, digitoksyny, furosemidu, chinidyny, doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. dikumarolu, warfaryny), leków blokujących kanały wapniowe (np. diltiazemu, nifedypiny);
    • w cukrzycy - tolbutamidu;
    • w hormonalnej terapii zastępczej (estrogenów), w antykoncepcji (doustnych preparatów antykoncepcyjnych),
    • w znieczuleniach (halotanu), podczas zabiegów chirurgicznych (leków zwiotczających mięśnie).
  • Ponadto fenytoina wpływa na działanie metadonu, kwasu foliowego, witaminy D.
  • Nie należy stosować jednocześnie fenytoiny z preparatami ziołowymi zawierającymi w składzie ziele dziurawca (Hypericum perforatum), ponieważ zmniejsza on skuteczność
    fenytoiny. W przypadku stosowania preparatów zawierających ziele dziurawca, przed
    odstawieniem, zaleca się konsultację z lekarzem.
  • Fenytoina może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. oznaczanie
    stężenia glukozy, fosfatazy zasadowej, stężenia wapnia, kwasu foliowego, tyroksyny).
  • Alkohol przyjmowany podczas stosowania fenytoiny wpływa na stężenie leku we krwi.

3. Jak stosować lek Phenytoinum WZF

Phenytoinum WZF należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.
Dawkowanie fenytoiny ustala lekarz, indywidualnie dla każdego pacjenta. W niektórych przypadkach może zajść potrzeba monitorowania stężenia leku w surowicy, szczególnie po zmianie dawki lub w razie podejrzenia wystąpienia interakcji lekowych. Stałe stężenie fenytoiny w surowicy jest osiągane po 7-10 dniach, dlatego nie należy dokonywać zmian w dawkowaniu wcześniej niż po upływie tego czasu.

Zazwyczaj stosuje się następujące dawkowanie:

Dorośli
Przez pierwsze 7 dni 300 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych. Co 7-10 dni dawkę można zwiększać lub zmniejszać, dochodząc do dawki podtrzymującej 300 mg do 400 mg na dobę. Niektórzy pacjenci mogą wymagać nawet 600 mg na dobę.
W nerwobólu nerwu trójdzielnego – zazwyczaj 400 mg do 500 mg na dobę.

Dzieci
Od 3 do 8 mg/kg masy ciała w dawkach podzielonych, dawka całkowita nie powinna być większa niż 300 mg na dobę. Jeśli nie da się rozdzielić dawek na równe części, większą dawkę należy podać przed snem.

W przypadku wrażenia, że działanie leku Phenytoinum WZF jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

W przypadku zastosowania większej dawki leku Phenytoinum WZF niż zalecana
Mogą wystąpić: oczopląs, zaburzenia koordynacji ruchów, zaburzenia mowy. W przypadku znacznego przedawkowania może dojść do śpiączki, zaburzeń oddychania (w tym bezdechu) i zgonu.
Leczenie: lekarz rozważy przeprowadzenie płukania żołądka i zastosuje odpowiednie leczenie objawowe (nie istnieje swoista odtrutka).
W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W przypadku pominięcia dawki leku Phenytoinum WZF
W przypadku pominięcia dawki leku Phenytoinum WZF należy ją przyjąć jak najszybciej. Jeżeli zbliża się już pora przyjęcia następnej dawki leku, należy pominąć zapomnianą dawkę 4/6
i zażyć następną według ustalonego schematu. Nie należy stosować podwójnej dawki leku w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Po przerwaniu leczenia lekiem Phenytoinum WZF może wystąpić
Jeżeli zachodzi konieczność zmniejszenia dawki leku lub całkowitego jego odstawienia, zmian dawkowania należy dokonywać stopniowo, wyłącznie na zlecenie lekarza, ponieważ nagłe przerwanie leczenia fenytoiną u pacjentów chorych na padaczkę może wywołać stan padaczkowy. W przypadku wystąpienia alergii na lek może być konieczne odstawienie leku – w takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który zaleci inny lek przeciwpadaczkowy.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Phenytoinum WZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

  • Zaburzenia układu nerwowego:
    są przeważnie zależne od dawki fenytoiny. Zalicza się do nich oczopląs, niewyraźną mowę, zaburzenia koordynacji ruchów, dezorientację, zaburzenia czuciowe (np. mrowienie, kłucie, palenie), senność; mogą wystąpić również: zawroty głowy, bezsenność, rozdrażnienie, krótkie, delikatne skurcze mięśni (fascykulacje), ból głowy; w rzadkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia ruchowe (w tym mimowolne skurcze mięśni m.in. tułowia i ramion – pląsawica), zaburzenia napięcia mięśniowego, grubofaliste trzepoczące drżenie rąk. Sporadycznie po ciężkim przedawkowaniu fenytoiny odnotowywano nieodwracalne zaburzenia czynności móżdżku. U pacjentów stosujących długotrwale fenytoinę stwierdzano uszkodzenie nerwów obwodowych.
    Fenytoina może wpływać również negatywnie na psychikę wywołując agresję lub uspokojenie, osłabienie pamięci oraz depresję.
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe:
    nudności, wymioty, zaparcia; w rzadkich przypadkach może dojść do toksycznego zapalenia wątroby, uszkodzenia wątroby.
  • Zaburzenia dotyczące skóry:
    różne postacie wysypki skórnej (typu odrowego lub płoniczego, czasami z towarzyszącą gorączką); najczęściej występuje wysypka typu odrowego; zapalenie skóry pęcherzowe, złuszczające, plamicowe, toczeń rumieniowaty (ciężka choroba skóry i wielu narządów wewnętrznych), zespół Stevensa-Johnsona (pęcherze i nadżerki na błonach śluzowych, zwłaszcza jamy ustnej i narządów płciowych, z gorączką i bólami stawów), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
  • Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
    w rzadkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia wytwarzania komórek krwi, sporadycznie śmiertelne - zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość), zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), zmniejszenie liczby granulocytów (granulocytopenia) lub zanik granulocytów we krwi obwodowej, ujawniający się owrzodzeniem gardła i błony śluzowej jamy ustnej oraz gorączką (agranulocytoza), niedobór wszystkich prawidłowych elementów morfotycznych krwi (pancytopenia), niedokrwistość uwarunkowana znacznym upośledzeniem czynności krwiotwórczej szpiku (niedokrwistość aplastyczna), nadmierne zwiększenie średniej objętości erytrocytów (makrocytoza), niedokrwistość z obecnością megaloblastów – olbrzymich erytroblastów we krwi (anemia megaloblastyczna). W przypadku wystąpienia makrocytozy i (lub) anemii megaloblastycznej zazwyczaj skuteczne jest leczenie kwasem foliowym.
    Odnotowano kilka doniesień sugerujących związek między stosowaniem fenytoiny i występowaniem powiększenia węzłów chłonnych (miejscowego i uogólnionego), w tym 5/6
    łagodnego rozrostu i innych zmian węzłów chłonnych. Proces chorobowy obejmujący węzły chłonne może przebiegać bezobjawowo lub z objawami, takimi jak: gorączka, wysypka, zaburzenia czynności wątroby. W przypadku zaobserwowania powiększenia węzłów chłonnych należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.
  • Zaburzenia tkanki podskórnej:
    pogrubienie rysów twarzy, powiększenie warg, przerost dziąseł, nadmierne owłosienie ciała; rzadko choroba Peyroniego (utrudnienie wzwodu), przykurcz rozcięgna dłoniowego (Dupuytrena).
  • Zaburzenia układu immunologicznego:
    może wystąpić zespół nadwrażliwości, w rzadkich przypadkach śmiertelny, charakteryzujący się: bólem stawów, zwiększeniem liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi, gorączką, zaburzeniami czynności wątroby, powiększeniem węzłów chłonnych lub wysypką; toczeń rumieniowaty układowy, guzkowe zapalenie tętnic, zaburzenia dotyczące immunoglobulin. Odnotowane przypadki sugerują, że reakcje nadwrażliwości, w tym wysypki skórne i działania toksyczne na wątrobę występują częściej u pacjentów rasy czarnej.
  • Inne: poliartropatia (zaburzenia dotyczące wielu stawów), śródmiąższowe zapalenie
    nerek, zapalenie płuc.

U niektórych osób w czasie stosowania leku Phenytoinum WZF mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku wystąpienia innych działań niepożądanych, także niewymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

5. Przechowywanie leku Phenytoinum WZF

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie należy stosować leku Phenytoinum WZF po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

6. Inne informacje

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego:
Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.
ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa
tel. (22) 691 39 00

Data opracowania ulotki: 2008-06-04

Wskazania do stosowania:

  • Padaczka (napady uogólnione, napady częściowe złożone).
  • Zapobieganie napadom padaczkowym po operacjach neurochirurgicznych i urazach głowy.
  • Nerwoból nerwu trójdzielnego – tylko w przypadku, gdy karbamazepina okazała się nieskuteczna lub w przypadku nadwrażliwości (nietolerancji) na karbamazepinę.

Źródło: Charakterystyka Produktu Leczniczego

Zakladka informacja CIL:

Wskazania do stosowania (opracowanie własne CIL)

 

Kategorie przynależności pomocne w wyszukiwaniu leków

Kod ATC

Klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, ATC – system porządkujący leki oraz inne środki i produkty wykorzystywane w medycynie. Klasyfikacja ma strukturę drzewa, w którym najniższy, anatomiczny poziom określa miejsce działania, a wyższe precyzują lek na drodze funkcji terapeutycznej, cechy farmakologicznej i przynależności do określonej grupy chemicznej

ATC

N Ośrodkowy układ nerwowy
N03 Leki przeciwdrgawkowe
N03A Leki przeciwdrgawkowe
N03AB Pochodne hydantoiny
N03AB02 Phenytoin

 

Indeks farmakologiczno-terapeutyczny

Indeks klasyfikujący leki pod kątem zastosowania farmakologicznego oraz terapeutycznego.

 

Indeks mesh:

Medical Subject Headings (MeSH) jest podstawowym językiem haseł z zakresu medycyny, powstającym od 1960 roku, w National Library of Medicine USA (NLM). Zawieraja słownictwo uporządkowane w hierarchicznej, wielostopniowej strukturze.

 

Piktogramy leku

Opisy do piktogramów zostały sporządzone na podstawie informacji zawartych m.in. na stronach rządowych agencji ds. leków i innych uznanych źródeł. Piktogramy i ich opis są podane jedynie pomocniczo i nie zastępują w żadnym przypadku informacji zawartych w charakterystyce produktu leczniczego i ulotce. Jeżeli jesteś pacjentem pamiętaj, że przed zastosowaniem leku należy przeczytać ulotkę bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Smiley face
Karmienie piersią
Stosowany lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Smiley face
Interakcje z alkoholem
Nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania leku
Smiley face
Wpływ na antykoncepcje
Lek może wpływać na skuteczność antykoncepcji. Podczas przyjmowania leku zaleca się stosować dodatkowe metody zapobiegania ciąży.
Smiley face
Prowadzenia pojazdow 2

Po rozpoczęciu leczenia fenytoiną w dużych dawkach i (lub) w połączeniu z produktami leczniczymi oddziałującymi na ośrodkowy układ nerwowy, zdolność reakcji może być zmieniona w takim stopniu, że niezależnie od wpływu schorzenia podstawowego, które się leczy, zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn jest upośledzona. Ma to szczególne znaczenie w przypadku przyjmowania fenytoiny łącznie z alkoholem.

Smiley face
Interakcje z dziurawcem

Przy stosowaniu fenytoiny nie należy stosować preparatów ziołowych zawierających dziurawiec (Hypericum perforatum) ze względu na ryzyko zmniejszenia stężenia w osoczu i osłabienia działania klinicznego fenytoiny.

 

Synonimy substancji czynnej

Inne stosowane nazwy substancji czynnej

Synonimy:
Difenilhidantoína; Diphenylhydantoin; Fanantina; Fenantoína; Fenitoin; Fenitoína; Fenitoinas; Fenytoiini; Fenytoin; Fenytoina; Phenantoinum; Phénytoïne; Phenytoinum

Brak komunikatów bezpieczeństwa

Informacja udostępnione przez:

Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.

Adres
Karolkowa 22/24
01-207 Warszawa
Polska
Dane Kontaktowe:
fax
(22) 691 38 27
telefon
(22) 691 39 00

Zobacz Jeszcze:

>> inne leki podmiotu odpowiedzialnego Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.

>> komunikaty bezpieczeństwa dotyczące leku

>> komunikaty dotyczące braków leków na rynku

Jeżeli nie znalazłeś informacji o szukanym leku, zapraszamy do skorzystania z usługi zadaj pytanie .