Rifampicyna TZF

l1
Substancje czynne: 
l2
Postać farmaceutyczna: 
kapsułki twarde
l3
l8
Dawka: 
150 mg
300 mg

indeks_lekow_quicktab

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

  • Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
  • Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
  • Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

RIFAMPICYNA TZF

150 mg, 300 mg
Kapsułki twarde
Rifampicinum

Skład leku
jedna kapsułka zawiera:

substancja czynna: ryfampicyna 150 mg lub 300 mg
substancje pomocnicze:  
zawartość kapsułki: talk, magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan
kapsułka: tlenek żelaza czerwony (E 172), tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna

Opakowania
100 kapsułek po 150 mg lub 300 mg w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny
Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa" Spółka Akcyjna
ul. A. Fleminga 2
03-176 Warszawa

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest lek Rifampicyna TZF i w jakim celu się go stosuje
  2. Zanim zastosuje się lek Rifampicyna TZF
  3. Jak stosować lek Rifampicyna TZF
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Przechowywanie leku Rifampicyna TZF
  6. Inne informacje

1. Co to jest lek Rifampicyna TZF i w jakim celu się go stosuje

Ryfampicyna należy do grupy antybiotyków ansamycynowych. Jest półsyntetyczną pochodną ryfamycyny B, wytwarzanej przez Streptomyces mediterranei. Wykazuje silne działanie bakteriobójcze w stosunku do prątków gruźlicy, prątków atypowych, prątków trądu. W warunkach in vitro wykazuje również zdolność hamowania wzrostu bakterii Gram-dodatnich (zwłaszcza gronkowców, np. Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis) i Gram-ujemnych (np. Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae, Haemophilus influenzae, Legionella spp.).
W czasie leczenia ryfampicyną dochodzi do selekcji szczepów opornych, dlatego antybiotyk ten należy stosować tylko w leczeniu zakażeń wywoływanych przez szczepy oporne na inne antybiotyki, po określeniu wrażliwości.
Ryfampicyna podana doustnie szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, prawie w 100%. Treść pokarmowa w żołądku znacznie ogranicza jej wchłanianie.
Z białkami krwi wiąże się w około 75%, okres półtrwania wynosi 2 do 5 godzin. Po doustnym podaniu 600 mg ryfampicyny okres półtrwania wynosi około 3 godzin, a po podaniu 900 mg zwiększa się do około 5 godzin. Ryfampicyna podana doustnie maksymalne stężenie we krwi osiąga po około 2 - 4 godzinach.
Ryfampicyna bardzo dobrze przenika do ognisk gruźliczych, węzłów chłonnych i płynów ustrojowych. Przenika przez łożysko i do mleka matki. W płynie mózgowo-rdzeniowym stężenie lecznicze osiąga w stanach zapalnych.
Ryfampicyna metabolizowana jest w wątrobie.
Około 60% doustnej dawki ryfampicyny wydalane jest z kałem, a 30% z moczem. Niewielka ilość leku wydzielana jest ze łzami, potem i innymi płynami ustrojowymi, barwiąc je na pomarańczowo.

Wskazania do stosowania:
Ryfampicyna jest stosowana w chemioterapii:

  • wszystkich postaci gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis), zarówno zdiagnozowanych po raz pierwszy, jak i we wznowach, zawsze w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi: izoniazydem, pirazynamidem oraz streptomycyną lub etambutolem;
  • trądu (Mycobacterium leprae).

W wyjątkowych przypadkach, gdy szczep bakterii jest oporny na inne antybiotyki, ryfampicyna może być stosowana w leczeniu:

  • nosicielstwa Neisseria meningitidis w celu zapobiegania meningokokowemu zapaleniu opon mózgowych;
  • ciężkich zakażeń wywołanych gronkowcami (Staphylococcus spp.) opornymi na inne leki, w skojarzeniu z innymi antybiotykami odpowiednimi w danym zakażeniu;
  • legionellozy (Legionella pneumophila), w skojarzeniu z erytromycyną;
  • nosicielstwa Haemophilus influenzae typ „b".

2. Zanim zastosuje się lek Rifampicyna TZF

Z powodu szybko narastającej oporności prątków na ryfampicynę, należy określić lekowrażliwość prątków przed rozpoczęciem leczenia oraz kilkakrotnie w czasie leczenia. W przypadku wykazania oporności na ryfampicynę i braku reakcji pacjenta na leczenie należy zmodyfikować schemat podawania leków.
Nie należy stosować leku Rifampicyna TZF u pacjentów:

  • uczulonych na ryfampicynę lub inne antybiotyki z grupy ryfamycyny,
  • z ciężką niewydolnością wątroby lub żółtaczką.

Stosując lek Rifampicyna TZF należy wziąć pod uwagę poniższe ostrzeżenia:

  • Podczas stosowania leku pacjent powinien pozostawać pod kontrolą pulmonologa lub innego lekarza odpowiedniej specjalności.
  • U każdego pacjenta przed rozpoczęciem leczenia ryfampicyną zaleca się wykonanie badania krwi i testów wątrobowych.
  • Pacjenci z niewydolnością wątroby powinni otrzymywać ryfampicynę w dawkach zmniejszonych, dostosowanych do wydolności wątroby, pod ścisłą kontrolą lekarską. U pacjentów tych zaleca się kontrolowanie czynności wątroby, zwłaszcza aktywności aminotransferazy asparaginianowej i alaninowej. Badanie te należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co 2 do 4 tygodni podczas leczenia.
    Jeśli wystąpią objawy świadczące o uszkodzeniu komórek wątrobowych, lek należy odstawić.
  • Ryfampicynę należy również odstawić, jeśli podczas leczenia pojawią się poważne kliniczne objawy, świadczące o niewydolności wątroby. Lekarz musi rozważyć alternatywną metodę leczenia gruźlicy. Jeśli ponownie rozpoczyna się stosowanie ryfampicyny po normalizacji czynności wątroby, zaleca się codzienne kontrolowanie parametrów czynności wątroby.
  • U pacjentów z prawidłową czynnością wątroby zwiększenie stężenia bilirubiny, aktywności fosfatazy alkalicznej lub aminotransferaz na początku leczenia nie jest wskazaniem do odstawienia leku. Powyższe objawy są najczęściej przemijające. Zaleca się powtórzenie badania w czasie leczenia.
  • W leczeniu gruźlicy zaleca się podawanie ryfampicyny codziennie. Leczenie przerywane, obarczone ryzykiem występowania nasilonych działań niepożądanych, może być stosowane tylko u pacjentów, którzy z różnych powodów nie gwarantują regularnego przyjmowania leków. Pacjenci leczeni w schemacie przerywanym powinni być pod ścisłym nadzorem personelu medycznego. Zaleca się częste wykonywanie badań w celu uniknięcia powikłań związanych ze stosowaniem powyższego schematu dawkowania.
  • Dawki ryfampicyny powyżej 600 mg podawane raz lub dwa razy w tygodniu w leczeniu przerywanym są źle tolerowane. Obserwuje się nasilone występowanie działań niepożądanych, jak objawy grypopodobne, zaburzenia ze strony układu hematologicznego, odczyny skórne, zaburzenia ze strony układu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby i (lub) nerek, krótki oddech, sapanie, wstrząs anafilaktyczny. Uważa się, że ryfampicyna podawana 2 razy w tygodniu w dawce 600 mg wraz z izoniazydem 15 mg/kg mc. jest skuteczna w leczeniu gruźlicy i znacznie lepiej tolerowana.
  • W trakcie leczenia ryfampicyną ślina, plwocina, łzy, mocz mogą mieć czerwonobrązowe lub pomarańczowe zabarwienie. Zabarwiać się mogą również miękkie soczewki kontaktowe.
  • Ryfampicynę należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów pijących alkohol, ze względu na zwiększone ryzyko toksycznego działania na wątrobę.
  • Antybiotyki o szerokim zakresie działania przeciwbakteryjnego (np. penicyliny, cefalosporyny, makrolidy), w tym również ryfampicyna, mogą niekiedy wywoływać rzekomobłoniaste zapalenie jelit. Zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach umożliwia namnożenie się pałeczki Clostridium difficile, której toksyny wywołują objawy kliniczne rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Dlatego pacjenci, u których biegunka wystąpiła podczas stosowania ryfampicyny lub wkrótce po jej odstawieniu nie powinni sami jej leczyć, lecz zwrócić się do lekarza. W przypadku stwierdzenia rzekomobłoniastego zapalenia jelit konieczne jest niezwłoczne przerwanie podawania leku Rifampicyna TZF i zastosowanie odpowiedniego leczenia. W lżejszych przypadkach wystarcza zwykle odstawienie leku, w cięższych podaje się doustnie metronidazol lub wankomycynę. Przeciwwskazane jest podawanie leków hamujących perystaltykę jelit lub innych działających zapierająco.

Stosowanie leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby:
U pacjentów z niewydolnością nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna.
U pacjentów z niewydolnością wątroby nie należy przekraczać dawki 8 mg/kg mc./dobę.

Ciąża:
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Karmienie piersią:
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Ryfampicyna jest wydzielana do mleka matki. Kobiety karmiące piersią mogą przyjmować ryfampicynę tylko na wyraźne zalecenie lekarza.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn:
Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Stosowanie innych leków jednocześnie z lekiem Rifampicyna TZF:
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

  • Ryfampicyna aktywuje enzymy mikrosomalne wątroby, zmieniając metabolizm wielu leków, których eliminacja przebiega z udziałem tych enzymów. Utrzymanie odpowiedniego stężenia terapeutycznego leków, po dołączeniu ryfampicyny, może wymagać odpowiedniej zmiany ich dawkowania.
    Ryfampicyna przyspiesza metabolizm następujących leków: leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina), przeciwarytmiczne (np. dizopiramid, meksyletyna, chinidyna, tokainid), doustne leki przeciwzakrzepowe, leki przeciwgrzybicze pochodne azolowe (np. flukonazol, itrakonazol, ketokonazol), barbiturany, leki blokujące receptory β-adrenergiczne, antagoniści kanału wapniowego (np. diltiazem, nifedypina, werapamil), cyklosporyna, glikozydy naparstnicy, klofibrat, leki hormonalne (np. doustne środki antykoncepcyjne, kortykosteroidy), antybiotyki [np. dapson, doksycyklina, chloramfenikol, klarytromycyna, fluorochinolony (np. cyprofloksacyna), zydowudyna], haloperydol, doustne pochodne sulfonylomocznika, lewotyroksyna, metadon, narkotyczne leki przeciwbólowe, progestageny, chinina, takrolimus, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne pochodne teofiliny (np. amitryptylina, nortryptylina).
    Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i wyżej podanych leków, może wiązać się z koniecznością zwiększenia ich dawki w celu utrzymania efektu terapeutycznego.
  • Pacjentki stosujące doustne środki antykoncepcyjne podczas leczenia ryfampicyną powinny stosować alternatywne, niehormonalne metody antykoncepcji.
  • W przypadku jednoczesnego podawania ryfampicyny i leków przeciwzakrzepowych, pochodnych kumaryny, wskazane jest codzienne oznaczanie czasu protrombinowego i odpowiednia modyfikacja dawki leku.
  • U pacjentów z cukrzycą przyjmujących ryfampicynę mogą pojawić się trudności z uzyskaniem prawidłowych wartości stężenia glukozy we krwi (normoglikemii).
  • Jednoczesne stosowanie kwasu para-aminosalicylowego (PAS) i ryfampicyny powoduje obniżenie stężenia ryfampicyny we krwi. Dlatego zaleca się zachowanie 8-godzinnej przerwy między podaniem obu leków.
  • Leki zobojętniające kwas solny (np. wodorowęglan sodu, wodorotlenek glinu, trójkrzemian magnezu) zmniejszają wchłanianie ryfampicyny. Zaleca się przyjmowanie tych leków nie wcześniej niż godzinę po przyjęciu ryfampicyny.
  • Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i enalaprylu zmniejsza jego stężenie we krwi. W zależności od objawów klinicznych pacjenta może być konieczne zwiększenie dawki enalaprylu.
  • Kotrimoksazol i probenecyd zwiększają stężenie ryfampicyny w surowicy krwi.
  • Jednoczesne stosowanie ryfampicyny z halotanem lub izoniazydem zwiększa szkodliwe działanie na wątrobę.
  • Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i sulfasalazyny powoduje zmniejszenie stężenie sulfapirydyny w surowicy.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych:

  • U pacjentów przyjmujących ryfampicynę obserwowano fałszywie dodatnie testy wykrywające opioidy. W celu różnicowania zaleca się stosowanie metody gazowej chromatografii spektrometrycznej.
  • Terapeutyczne stężenia ryfampicyny w surowicy mogą maskować wyniki testów wykonywanych metodą mikrobiologiczną na oznaczanie kwasu foliowego i witaminy B12. Zaleca się stosowanie alternatywnych metod.
  • Badanie stężenia bilirubiny, aktywności fosfatazy alkalicznej lub aminotransferazy, a także kontrastowe badania woreczka żółciowego u pacjentów przyjmujących ryfampicynę powinny być wykonywane rano, przed przyjęciem leku.

3. Jak stosować lek Rifampicyna TZF

Lek Rifampicyna TZF należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem.

Dorośli
Zwykle podaje się 10 mg/kg mc./dobę

  • osobom o masie ciała poniżej 50 kg podaje się 450 mg/dobę
  • osobom o masie ciała powyżej 50 kg podaje się 600 mg/dobę.

Dawki te stosuje się zarówno w leczeniu ciągłym, jak i przerywanym - tj. 2 do 3 razy w tygodniu.
Dzieci
Zwykle podaje się 10 do 20 mg/kg mc./dobę.

Uwaga! Dawki ryfampicyny powyżej 600 mg na dobę są źle tolerowane przez pacjentów i nie mają wpływu na uzyskanie lepszych efektów leczenia.

W przypadku wrażenia, że działanie leku Rifampicyna TZF jest za słabe lub za mocne, należy zwrócić się do lekarza.

Czas leczenia
Czas leczenia zależy od ciężkości zakażenia.

Sposób podawania
Ryfampicynę należy stosować razem z innymi lekami przeciwprątkowymi.
Lek należy przyjmować na czczo, popijając szklanką wody, około 1 godziny przed jedzeniem lub 2 godziny po jedzeniu, raz na dobę.

W przypadku zastosowania większej dawki leku Rifampicyna TZF niż zalecana:
W krótkim czasie po przedawkowaniu ryfampicyny mogą wystąpić nudności, wymioty, a nawet śpiączka. W przypadku przedawkowania ryfampicyny należy jak najszybciej usunąć z organizmu nie wchłoniętą jeszcze substancję leczniczą lub zmniejszyć jej wchłanianie z przewodu pokarmowego przez sprowokowanie wymiotów, podanie węgla aktywowanego (jeśli pacjent jest przytomny) i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W przypadku pominięcia dawki leku Rifampicyna TZF:
W przypadku pominięcia dawki leku o stałej, określonej porze, lek należy podać jak najszybciej, jeśli czas do podania kolejnej dawki jest wystarczająco długi, lub kontynuować regularne podawanie leku.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Rifampicyna TZF może powodować działania niepożądane.

  • Zaburzenia krwi i układu chłonnego: trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi) - występuje głównie w leczeniu przerywanym, u pacjentów przyjmujących wysokie dawki ryfampicyny i ustępuje po odstawieniu leku. W przypadku wystąpienia trombocytopenii lek należy natychmiast odstawić, gdyż mogą wystąpić krwawienia do mózgu, nawet ze skutkiem śmiertelnym.
    Przemijające zmniejszenie liczby krwinek białych we krwi, niedokrwistość hemolityczna, zmniejszenie stężenia hemoglobiny we krwi.
  • Zaburzenia układu nerwowego: ból i (lub) zawroty głowy, znużenie, senność, ataksja, niemożność koncentracji, stan splątania, zmiany zachowania, bóle i drętwienie kończyn.
  • Zaburzenia oka: zaburzenia widzenia.
  • Zaburzenia żołądka i jelit: zgaga, bóle brzucha, zmniejszenie łaknienia, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka (może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego).
  • Zaburzenia nerek i dróg moczowych: hemoglobinuria, krwiomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek występują sporadycznie, głównie u pacjentów stosujących leczenie przerywane. Objawy te ustępują po odstawieniu leku i zastosowaniu odpowiedniego leczenia.
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: łagodne, samoistnie ustępujące reakcje skórne takie jak zaczerwienienie, świąd, niekiedy wysypka.
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: osłabienie mięśniowe, miopatia.
  • Zaburzenia endokrynologiczne: zaburzenia miesiączkowania mogą pojawić się u kobiet długotrwale leczonych ryfampicyną.
  • Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: pomarańczowe zabarwienie śliny, moczu, łez, potu, kału.
  • Zaburzenia układu immunologicznego: obrzęk twarzy i kończyn, objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze, bóle głowy i mięśni, zawroty głowy), krótki oddech, sapanie, spadek ciśnienia krwi a nawet wstrząs anafilaktyczny. Objawy te najczęściej pojawiają się u pacjentów stosujących leczenie przerywane i (lub) przyjmujących wysokie dawki ryfampicyny (powyżej 600 mg na dobę).
  • Reakcje uczuleniowe:
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie skóry, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej i języka, obrzęk naczynioruchowy, złuszczające zapalenie skóry, zespół Lyella.
    Zaburzenia układu immunologicznego: gorączka, eozynofilia.
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: zapalenie wątroby, żółtaczka.

U niektórych pacjentów w czasie stosowania leku Rifampicyna TZF mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku zaobserwowania powyżej opisanych lub innych objawów niepożądanych, nie wymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

5. Przechowywanie leku Rifampicyna TZF

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Przechowywać w temperaturze do 25°C. Chronić od światła i wilgoci.

6. Inne informacje

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
Polfa Tarchomin S.A.
Warszawa
Numer telefonu: (22) 811-18-14

Data opracowania ulotki:


Nota prawna

Polfa Tarchomin S.A. dokłada wszelkich starań, aby umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta informacje były ścisłe i poprawne. Pomimo tego Polfa Tarchomin S.A. nie może zagwarantować, że informacje umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta są w każdym momencie kompletne oraz aktualne.

Jakiekolwiek wykorzystywanie lub stosowanie preparatów, leków i środków Polfy Tarchomin S.A., zwłaszcza wydawanych na receptę, a także wszelkich innych informacji zawartych w tym serwisie, odbywać się może jedynie po wcześniejszej konsultacji z lekarzem i zapoznaniu się z informacją dołączoną do każdego sprzedawanego preparatu lub leku. Polfa Tarchomin S.A. nie ponosi odpowiedzialności za skutki wykorzystania informacji pobranych z niniejszego serwisu.

Środki farmaceutyczne Polfy Tarchomin S.A. są dopuszczone do obrotu w Polsce na podstawie odpowiednich przepisów prawa oraz decyzji organów administracyjnych.

Prawa autorskie do Ulotki Dla Pacjenta przysługują Polfie Tarchomin S.A. Jakiekolwiek drukowanie, kopiowanie i inne rodzaje wykorzystania mogą odbywać się jedynie i wyłącznie w celach niekomercyjnych, w zakresie użytku własnego. Inne wykorzystania mogą następować wyłącznie za pisemną zgodą Polfy Tarchomin S.A.

Nazwy handlowe umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta stanowią zarejestrowane znaki towarowe i jakiekolwiek ich wykorzystywanie odbywać się może jedynie za zgodą ich właścicieli.

Wskazania do stosowania:

Ryfampicyna jest wskazana do stosowania w niżej wymienionych zakażeniach.

  • Gruźlica. W skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi stosuje się w leczeniu wszystkich postaci gruźlicy, w tym zdiagnozowanych po raz pierwszy, zaawansowanych, przewlekłych i lekoopornych. Ryfampicyna jest skuteczna w leczeniu większości zakażeń wywołanych przez atypowe szczepy Mycobacterium.
  • Trąd. W skojarzeniu z co najmniej jednym innym lekiem działającym na prątki trądu stosuje się w leczeniu postaci trądu licznoprątkowej oraz skąpoprątkowej, aż do likwidacji zakażenia.
  • Bruceloza, legionelloza i ciężkie zakażenia wywołane przez gronkowce. Aby zapobiec rozwojowi szczepów opornych, ryfampicynę stosuje się w skojarzeniu z innym antybiotykiem odpowiednim w leczeniu danego zakażenia.
  • Zapobieganie meningokokowemu zapaleniu opon mózgowych. Leczenie bezobjawowych nosicieli Neisseria meningitidis w celu wyeliminowania meningokoków z części nosowej gardła.
  • Zakażenia Haemophilus influenzae. Leczenie bezobjawowych nosicieli H. influenzae i zapobieganie rozwojowi zakażenia u narażonych na kontakt z tą bakterią dzieci w wieku 4 lat lub młodszych.

Podejmując decyzję o leczeniu należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Źródło: Charakterystyka Produktu Leczniczego

Zakladka informacja CIL:

Wskazania do stosowania (opracowanie własne CIL)

 

Kategorie przynależności pomocne w wyszukiwaniu leków

Kod ATC

Klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, ATC – system porządkujący leki oraz inne środki i produkty wykorzystywane w medycynie. Klasyfikacja ma strukturę drzewa, w którym najniższy, anatomiczny poziom określa miejsce działania, a wyższe precyzują lek na drodze funkcji terapeutycznej, cechy farmakologicznej i przynależności do określonej grupy chemicznej

ATC

J Leki stosowane w zakażeniach
J04 Leki przeciwgruźlicze
J04A Leki stosowane w leczeniu gruźlicy
J04AB Antybiotyki
J04AB02 Rifampicin

 

Indeks farmakologiczno-terapeutyczny

Indeks klasyfikujący leki pod kątem zastosowania farmakologicznego oraz terapeutycznego.

 

Indeks mesh:

Medical Subject Headings (MeSH) jest podstawowym językiem haseł z zakresu medycyny, powstającym od 1960 roku, w National Library of Medicine USA (NLM). Zawieraja słownictwo uporządkowane w hierarchicznej, wielostopniowej strukturze.

 

Piktogramy leku

Opisy do piktogramów zostały sporządzone na podstawie informacji zawartych m.in. na stronach rządowych agencji ds. leków i innych uznanych źródeł. Piktogramy i ich opis są podane jedynie pomocniczo i nie zastępują w żadnym przypadku informacji zawartych w charakterystyce produktu leczniczego i ulotce. Jeżeli jesteś pacjentem pamiętaj, że przed zastosowaniem leku należy przeczytać ulotkę bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Smiley face
Interakcje z alkoholem
Ryfampicynę należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów pijących alkohol, ze względu na zwiększone ryzyko toksycznego działania na wątrobę.
Smiley face
Wpływ na antykoncepcje
Pacjentki stosujące doustne środki antykoncepcyjne podczas leczenia ryfampicyną powinny stosować alternatywne, niehormonalne metody antykoncepcji

 

Synonimy substancji czynnej

Inne stosowane nazwy substancji czynnej

Synonimy:
Rifaldazine; Rifampicina; Rifampicinas; Rifampicine; Rifampicinum; Rifampin (USAN); Rifampisiini; Rifampisin; Rifamycin AMP; Ryfampicyna

Brak komunikatów bezpieczeństwa

Informacja udostępnione przez:

Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa"S.A.

Adres
A. Fleminga 2
03-176 Warszawa
Polska
Dane Kontaktowe:
telefon
+48 (22) 510 80 01

Zobacz Jeszcze:

>> inne leki podmiotu odpowiedzialnego Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa"S.A.

>> komunikaty bezpieczeństwa dotyczące leku

>> komunikaty dotyczące braków leków na rynku

Jeżeli nie znalazłeś informacji o szukanym leku, zapraszamy do skorzystania z usługi zadaj pytanie .