Streptomycinum TZF

l1
Substancje czynne: 
l2
Postać farmaceutyczna: 
proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
l3

indeks_lekow_quicktab

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

  • Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
  • Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
  • Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

STREPTOMYCINUM TZF

1 g
Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Streptomycinum

Skład leku
Jedna fiolka zawiera 1 g streptomycyny (w postaci siarczanu).

Opakowania
1 fiolka w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny
Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa" Spółka Akcyjna
ul. A. Fleminga 2
03-176 Warszawa

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest lek Streptomycinum TZF i w jakim celu się go stosuje
  2. Zanim zastosuje się lek Streptomycinum TZF
  3. Jak stosować lek Streptomycinum TZF
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Przechowywanie leku Streptomycinum TZF
  6. Inne informacje

1. Co to jest lek Streptomycinum TZF i w jakim celu się go stosuje

Streptomycyna jest naturalnym antybiotykiem aminoglikozydowym. Wykazuje działanie bakteriobójcze. Działa na prątki gruźlicy, a także na niektóre inne bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne.
Streptomycyna jest jednym z leków stosowanych w leczeniu gruźlicy. Podawana jest zawsze z innymi lekami przeciwprątkowymi, jak izoniazyd, ryfampicyna, pirazynamid.
Jeśli gruźlicę leczy się tylko streptomycyną, obserwuje się szybko narastającą na lek oporność prątków gruźlicy. Natomiast gdy podawana jest jednocześnie z innymi lekami przeciwprątkowymi, wykazuje silne działanie bakteriobójcze oraz zmniejsza się ryzyko selekcji szczepu opornego na leki stosowane w terapii skojarzonej.
Streptomycynę podaje się domięśniowo. Szybko przenika ona do płynów pozakomórkowych, gdzie osiąga wysokie stężenia. Wysokie stężenia osiąga również w jamach gruźliczych. Przenika przez łożysko i do mleka matki. Jest wydalana z moczem.

Wskazania do stosowania
Streptomycyna stosowana jest w leczeniu umiarkowanie ciężkich i ciężkich zakażeń wywoływanych przez wrażliwe drobnoustroje.
Zakażenia gruźlicze, wywoływane przez Mycobacterium tuberculosis; stosuje się w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi.
Zakażenia niegruźlicze:

  • Dżuma (Yersinia pestis).
  • Tularemia (Francisella tularensis).
  • Bruceloza (Brucella).
  • Ziarniniak pachwinowy (Calymmatobacterium granulomatis).
  • Wrzód miękki (Haemophilus ducreyi).
  • Zakażenia układu oddechowego, zapalenie wsierdzia wywoływane przez Haemophilus influenzae; stosuje się w skojarzeniu z innymi antybiotykami (najczęściej z β-laktamowymi).
  • Zapalenie płuc (Klebsiella pneumoniae); stosuje się w skojarzeniu z innymi antybiotykami.
  • Zakażenia układu moczowego (Escherichia coli, Proteus spp., Aerobacter aerogenes, Klebsiella pneumoniae, Enterococcus faecalis).
  • Zapalenie wsierdzia (Streptococcus viridans, Enterococcus faecalis); stosuje się w skojarzeniu z penicyliną.
  • Posocznica wywoływana Gram-ujemnymi pałeczkami; stosuje się w skojarzeniu z innymi antybiotykami.

2. Zanim zastosuje się lek Streptomycinum TZF

Przed rozpoczęciem leczenia streptomycyną lekarz powinien zlecić wykonanie badania wrażliwości na lek drobnoustroju wywołującego zakażenie. Leczenie może być wdrożone przed uzyskaniem wyniku badania wrażliwości drobnoustroju na lek.
Po uzyskaniu tego wyniku (antybiogramu) lekarz może zmienić antybiotyk.

Kiedy nie stosować leku Streptomycinum TZF
U pacjentów uczulonych na streptomycynę lub inne antybiotyki aminoglikozydowe oraz u pacjentów z chorobami narządu słuchu, zaburzeniami błędnika lub miastenią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Streptomycinum TZF

  • Podczas stosowania streptomycyny mogą wystąpić zaburzenia słuchu i szumy uszne. Pacjenci z zaburzeniami słuchu, błędnika przed przyjęciem streptomycyny muszą koniecznie poinformować lekarza o tych schorzeniach.
  • Pacjentom, którym streptomycyna została przepisana do długotrwałego leczenia, lekarz zleci wykonanie badań słuchu (próba kaloryczna, test audiometryczny) przed rozpoczęciem leczenia i okresowo podczas kuracji. W przypadku pojawienia się objawów uszkodzenia słuchu przez streptomycynę, np. bólu głowy, nudności, wymiotów, zaburzenia równowagi i (lub) negatywnych wyników powyższych testów, należy odstawić lek i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. W takim przypadku szybka interwencja lekarska zapobiega trwałemu uszkodzeniu słuchu.
  • U pacjentów z niewydolnością nerek nasila się toksyczne działanie streptomycyny; jeśli pacjent choruje na nerki, powinien o tym poinformować lekarza przed przyjęciem streptomycyny.
  • Podczas stosowania streptomycyny może wystąpić nadmierny rozwój niewrażliwych drobnoustrojów, np. drożdżaków (Candida). W przypadku pojawienia się nowych zakażeń grzybiczych lub bakteryjnych podczas leczenia streptomycyną, lek należy natychmiast odstawić i skontaktować się z lekarzem.
  • W przypadku leczenia streptomycyną chorób wenerycznych (np. ziarniniak pachwinowy, wrzód miękki) u pacjentów z podejrzeniem równoczesnego zakażenia kiłą przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie oraz po jego zakończeniu, lekarz powinien zlecić wykonanie odpowiednich badań, potwierdzających ewentualne zakażenie i wyleczenie.
  • U pacjentów z miastenią streptomycyna może nasilać objawy choroby.

Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

Stosowanie leku Streptomycinum TZF u dzieci
Małym dzieciom streptomycynę należy podawać z dużą ostrożnością i nie przekraczać zalecanych dawek leku. U małych dzieci otrzymujących większe niż zalecane dawki streptomycyny opisywano zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, objawiające się osłupieniem, zwiotczeniem, śpiączką, depresją oddechową.

Stosowanie leku Streptomycinum TZF u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku jest wolniejsze, co powoduje zwiększenie stężenia leku we krwi i w konsekwencji nasila jego szkodliwe działanie.
U pacjentów tych lekarz zmniejszy dawkę leku odpowiednio do stopnia niewydolności nerek oraz w czasie leczenia zleci wykonywanie odpowiednich badań (oznaczenia stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego w surowicy krwi oraz badanie słuchu).

Stosowanie leku Streptomycinum TZF u pacjentów powyżej 50 lat
Pacjentom w wieku powyżej 50 lat zaleca się podawanie mniejszych dawek leku oraz podczas leczenia wykonywanie oznaczenia stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego w surowicy krwi oraz badanie słuchu.

Ciąża
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Stosowanie leku u kobiet w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy jego zastosowanie u matki jest bezwzględnie konieczne, a stosowanie bezpieczniejszego leku alternatywnego jest niemożliwe lub przeciwwskazane.

Karmienie piersią
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Kobiety przyjmujące streptomycynę powinny przerwać karmienie piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Stosowanie innych leków jednocześnie z lekiem Streptomycinum TZF
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

  • Streptomycyna nasila działanie leków zwiotczających mięśnie oraz środków wprowadzających do znieczulenia ogólnego. Pacjenci, którym podano streptomycynę wkrótce po podaniu któregoś z wyżej wymienionych leków powinni pozostać pod obserwacją lekarza.
  • Jednoczesne podawanie ze streptomycyną kwasu etakrynowego, furosemidu, mannitolu oraz innych diuretyków nasila szkodliwe działanie streptomycyny na słuch.
  • Podczas leczenia streptomycyną nie należy stosować leków działających toksycznie na nerki i (lub) układ nerwowy, takich jak: neomycyna, kanamycyna, gentamycyna, cefalorydyna, paramomycyna, wiomycyna, polimyksyna B, kolistyna, tobramycyna, cyklosporyna. Jednoczesne podanie któregokolwiek z tych leków razem ze streptomycyną zwiększa ich toksyczne działanie.

3. Jak stosować lek Streptomycinum TZF

Lek Streptomycinum TZF należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.

Streptomycynę można podawać tylko domięśniowo.

Gruźlica
Streptomycyna stosowana jest w pierwszej fazie leczenia gruźlicy, zawsze w skojarzeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi (np. izoniazyd, pirazynamid, ryfampicyna), zwykle przez pierwsze 2 miesiące leczenia. Stosowana jest również, jako jeden z leków przeciwprątkowych, w terapii przerywanej.

  Leczenie ciągłe Leczenie przerywane
    dwa razy w tygodniu trzy razy w tygodniu
Dorośli 15 mg/kg mc./dobę
maks. 1 g
25 do 30 mg/kg mc./dobę
maks. 1,5 g
25 do 30 mg/kg mc./dobę
maks. 1,5 g
Dzieci 20 do 40 mg/kg mc./dobę
maks. 1 g
25 do 30 mg/kg mc./dobę
maks. 1,5 g
25 do 30 mg/kg mc./dobę
maks. 1,5 g

Całkowita dawka streptomycyny w ciągu jednego kursu leczenia nie powinna być większa niż 120 g.

Zakażenia niegruźlicze

Dorośli
Zwykle 1 do 2 g na dobę w dawkach podzielonych, w zależności od wrażliwości drobnoustroju i ciężkości zakażenia, przez 3 do 7 dni.
Nie należy przekraczać dawki 2 g na dobę.

Tularemia - 1 do 2 g na dobę w dawkach podzielonych przez 7 do 14 dni; jeśli choroba przebiega bez gorączki - 5 do 7 dni.
Dżuma - 2 g na dobę w 2 dawkach podzielonych, przez co najmniej 10 dni.
Zapalenie wsierdzia wywoływane przez paciorkowce - streptomycynę podaje się przez 2 tygodnie w skojarzeniu z penicyliną. W pierwszym tygodniu terapii podaje się 1 g streptomycyny 2 razy na dobę, w drugim tygodniu - 500 mg 2 razy na dobę. U pacjentów powyżej 60 lat lek należy podawać w dawce 500 mg 2 razy na dobę przez 2 tygodnie.
Zapalenie wsierdzia wywołane przez enterokoki - streptomycynę w skojarzeniu z penicyliną podaje się przez 6 tygodni. Przez pierwsze 2 tygodnie leczenia podaje się 1 g 2 razy na dobę, a następnie przez 4 kolejne tygodnie - 500 mg 2 razy na dobę.

Dzieci
Zwykle 20 do 40 mg/kg mc. na dobę (maksymalnie 1 g na dobę) w dawkach podzielonych, co 6 lub 12 godzin.

Jeśli podczas leczenia streptomycyną wystąpią zaburzenia słuchu lub inne nasilone objawy niepożądane, lek należy natychmiast odstawić i zgłosić się do lekarza.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
Modyfikację dawkowania w tej grupie pacjentów podano na końcu ulotki, w punkcie „Informacje przeznaczone dla pracowników służby zdrowia".

Jeśli w trakcie stosowania leku pacjent odnosi wrażenie, że działanie leku jest za mocne lub za słabe powinien zwrócić się do lekarza.

Czas leczenia
Czas leczenia, z wyjątkiem gruźlicy, powinien być ograniczony do 7 - 14 dni.

Sposób podawania i przygotowania roztworów
Sposób przygotowania roztworów podano na końcu ulotki, w punkcie „Informacje przeznaczone dla pracowników służby zdrowia".

W przypadku podania większej dawki leku Streptomycinum TZF niż zalecana
W przypadku przedawkowania leku mogą wystąpić nasilone objawy niepożądane (patrz punkt 4). Należy natychmiast odstawić lek i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W przypadku pominięcia dawki leku Streptomycinum TZF
W przypadku pominięcia dawki leku o stałej, określonej porze, lek należy podać jak najszybciej, jeśli czas do podania kolejnej dawki jest wystarczająco długi, lub kontynuować regularne podawanie leku.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Streptomycinum TZF może powodować działania niepożądane.

  • Zaburzenia krwi i układu chłonnego: zmniejszenie liczby krwinek białych, czerwonych oraz płytek krwi, niedokrwistość spowodowana rozpadem krwinek.
  • Zaburzenia układu nerwowego: uczucie kłucia, mrowienia twarzy lub kończyn, drętwienie kończyn, zapalenie nerwu wzrokowego.
  • Zaburzenia ucha i błędnika: zaburzenia w obrębie przedsionka ucha wewnętrznego; ich pojawienie się i nasilenie zależy od dawki i stężenia leku we krwi - objawami są nudności, wymioty, zawroty głowy, zaburzenia równowagi. Najczęściej występuje u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w podeszłym wieku oraz u pacjentów leczonych długotrwale. W przypadku pojawienia się powyższych objawów, należy odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.
  • Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zaburzenia czynności nerek, wzrost stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi - z reguły dotyczy pacjentów z już istniejącymi chorobami nerek, otrzymujących duże dawki leku.
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: osłabienie mięśniowe.
  • Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: ból i podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia.
    Zaburzenia układu immunologicznego: gorączka, zwiększenie niektórych granulocytów we krwi, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk zlokalizowany najczęściej w okolicy twarzy lub gardła, mogący być groźny dla życia), reakcje anafilaktyczne (ciężkie reakcje uczuleniowe).
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie skóry, obrzęk naczynioruchowy, złuszczające zapalenie skóry.

U niektórych pacjentów w czasie stosowania leku Streptomycinum TZF mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku wystąpienia wyżej opisanych lub innych objawów niepożądanych, nie wymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

5. Przechowywanie leku Streptomycinum TZF

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Przechowywać w temperaturze do 25°C. Chronić od światła.

6. Inne informacje

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
Polfa Tarchomin S.A.
Warszawa
Numer telefonu: 022 811-18-14


Informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego
  • Dodatkowe informacje dotyczące dawkowania
    Małym dzieciom streptomycynę należy podawać z dużą ostrożnością i nie przekraczać zalecanych dawek leku. U małych dzieci otrzymujących większe niż zalecane dawki streptomycyny opisywano zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, objawiające się osłupieniem, zwiotczeniem, śpiączką, depresją oddechową.

  • Pacjenci z niewydolnością nerek
    U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek maksymalne stężenie leku w surowicy nie powinno przekraczać 20-25 µg/ml.
    W razie konieczności długotrwałego podawania streptomycyny alkalizacja moczu może zminimalizować lub zapobiec podrażnieniu nerek.

  • Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, którym streptomycynę podano podczas zabiegu chirurgicznego, ze względu na ryzyko groźnego dla życia bezdechu po rozintubowaniu. Zaleca się baczną obserwację pacjenta po zabiegu.

  • Sposób podawania
    Streptomycynę podaje się tylko domięśniowo.

    Dorośli i starsze dzieci
    Zwykle podaje się w górny, boczny kwadrant pośladka lub w duże grupy mięśni bocznych uda. W uzasadnionych przypadkach streptomycynę można podać w mięsień naramienny, zachowując szczególną ostrożność ze względu na ryzyko uszkodzenia nerwów przebiegających w tej okolicy.

    Noworodki i małe dzieci
    Streptomycynę podaje się tylko domięśniowo, zwykle w duże grupy mięśni bocznych uda. Podawanie streptomycyny w pośladki nie jest zalecane ze względu na ryzyko uszkodzenia nerwu kulszowego.

  • Przygotowanie roztworów
    Zawartość fiolki należy rozpuścić w co najmniej 2 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu.
    Nie należy stosować roztworów o stężeniu powyżej 500 mg/ml.
    Zgodnie z zasadami poprawnego postępowania roztwory powinny być podane bezpośrednio po przygotowaniu. Przygotowane roztwory streptomycyny zachowują trwałość w temperaturze od 2°C do 8°C (w lodówce) przez 24 godziny.
    Roztwory streptomycyny przygotowane w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych zachowują trwałość chemiczną przez 5 dni w temperaturze od 2°C do 8°C lub w 25°C.

  • Niezgodności farmaceutyczne
    Streptomycyny nie należy mieszać w strzykawce z lekami o odczynie kwaśnym lub alkalicznym.

Data opracowania ulotki:


Nota prawna

Polfa Tarchomin S.A. dokłada wszelkich starań, aby umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta informacje były ścisłe i poprawne. Pomimo tego Polfa Tarchomin S.A. nie może zagwarantować, że informacje umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta są w każdym momencie kompletne oraz aktualne.

Jakiekolwiek wykorzystywanie lub stosowanie preparatów, leków i środków Polfy Tarchomin S.A., zwłaszcza wydawanych na receptę, a także wszelkich innych informacji zawartych w tym serwisie, odbywać się może jedynie po wcześniejszej konsultacji z lekarzem i zapoznaniu się z informacją dołączoną do każdego sprzedawanego preparatu lub leku. Polfa Tarchomin S.A. nie ponosi odpowiedzialności za skutki wykorzystania informacji pobranych z niniejszego serwisu.

Środki farmaceutyczne Polfy Tarchomin S.A. są dopuszczone do obrotu w Polsce na podstawie odpowiednich przepisów prawa oraz decyzji organów administracyjnych.

Prawa autorskie do Ulotki Dla Pacjenta przysługują Polfie Tarchomin S.A. Jakiekolwiek drukowanie, kopiowanie i inne rodzaje wykorzystania mogą odbywać się jedynie i wyłącznie w celach niekomercyjnych, w zakresie użytku własnego. Inne wykorzystania mogą następować wyłącznie za pisemną zgodą Polfy Tarchomin S.A.

Nazwy handlowe umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta stanowią zarejestrowane znaki towarowe i jakiekolwiek ich wykorzystywanie odbywać się może jedynie za zgodą ich właścicieli.

Zakladka informacja CIL:

Brak komunikatów bezpieczeństwa

Informacja udostępnione przez:

Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa"S.A.

Adres
A. Fleminga 2
03-176 Warszawa
Polska
Dane Kontaktowe:
telefon
+48 (22) 510 80 01

Zobacz Jeszcze:

>> inne leki podmiotu odpowiedzialnego Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa"S.A.

>> komunikaty bezpieczeństwa dotyczące leku

>> komunikaty dotyczące braków leków na rynku

Jeżeli nie znalazłeś informacji o szukanym leku, zapraszamy do skorzystania z usługi zadaj pytanie .