Receptariusz szpitalny cz.1

Na temat receptariuszy szpitalnych napisano już bardzo wiele artykułów w różnych zagranicznych i polskich czasopismach. Niektóre z nich miały wydźwięk bardzo pozytywny, inne zawierały raczej krytyczne uwagi. Niewątpliwie, mimo upływającego czasu oraz coraz większych możliwości w leczeniu wielu chorób, związanych m.in. z wprowadzaniem do terapii leków innowacyjnych, receptariusze szpitalne nadal budzą wiele emocji i są przedmiotem wielu nierozwiązanych konfliktów. Sporo zamieszania wokół receptariuszy szpitalnych powoduje różna percepcja i rozumienie pojęcia „receptariusz szpitalny”. Dlatego też na początku niniejszego artykułu proponuję przyjrzeć się temu, co może oznaczać receptariusz szpitalny dla różnych osób pracujących w opiece zdrowotnej.

Receptariusz szpitalny cz.2

W poprzednim artykule przedstawione zostały zagadnienia dotyczące definicji receptariusza szpitalnego oraz jego percepcji. Była także mowa o tym, z jakimi głównymi mitami na temat receptariuszy mamy ciągle do czynienia i jak trudno jest zwalczać te mity. W niniejszym artykule skupimy się na roli komitetu terapeutycznego w tworzeniu receptariusza szpitalnego ze szczególnym uwzględnieniem zadań jakie spoczywają w tym zakresie na farmaceucie. „W większości szpitali w Polsce działają komitety terapeutyczne składające się m.in.z farmakologów i farmaceutów klinicznych, których zadaniem jest opracowanie receptariusza szpitalnego zawierającego listę leków stosowanych w danym szpitalu i na danym oddziale, w oparciu o wykaz produktów leczniczych stosowanych w lecznictwie zamkniętym. Wykaz en powinien być aktualizowany co najmniej raz w roku uwzględniając postęp w farmakoterapii w tym efektywność leczenia (w porównaniu do dawki dziennej)”